Ik ontwaak vroeger dan Bettina. Ik heb dan ook een doel. Ik wil graag het dorpsleven fotograferen bij het eerste licht. Als ik wakker wordt is het haast al licht. Snel kleed ik me aan zonder Bettina wakker te maken. Ik pak me foto camera en ga op weg. Er zijn al best veel mensen op. Het was opnieuw een koude nacht en vele van de mensen zijn in groepjes bijeen om houtvuurtjes. Ik weet een aantal prachtige foto's te maken en geniet van mijn wandeling door het dorp.
Als ik terug kom maak ik Bettina wakker. Sunshine is al op. Hij is bezig met de bereiding van het ontbijt. We krijgen een simpel maar heerlijk ontbijt. Aan tafel legt Sunshine uit wat we vandaag gaan doen. We gaan raften op een bamboevlot. De tocht zal zo'n vier uur duren.
Ik pak me fotospullen waterdicht in. Ik heb een waterproof rugzak gekocht voor deze reis, maar voor de zekerheid doe ik de verschillende objecten nog in aparte diepvries zakken. Alles is stof- en waterdicht. De reis kan wat mij betreft beginnen.
We nemen afscheid van de familie en gaan naar de rivier. Het is een stijle weg naar beneden. Gisteren rende ik hier met Sunshine naar beneden. Maar met de bepakking doe ik het nu een stuk rustiger aan.
Het bamboevlot is wat het woord al zegt. Het is een vlot van lange bamboe palen. Ik schat dat de lengte ongeveer 12 meter is. Het is ongeveerd zo'n 1,5 meter breed. Aan de voorkant van het vlot is een stellage gebouwd. Daarover heen gaan de bagage. Zodoende blijft deze droog. We hebben onze reddingsvesten aan als we op het vlot staan. Sunshine staat als stuurman voorop. Bettina staat in het midden en ik sta achter op. Ik pak de bamboestok in me handen die we gaan gebruiken om te sturen en vaart te maken. Op blote voeten sta ik op het vlot. Nog eventjes onwennig mijn balans zoekend.
We beginnen mee te stromen met de rivier. Het water is nu nog rustig. Deze rivier, die nu nog kalm is, groeit in het regenseizoen uit tot een woeste watermassa. Bij de eerste stroomversnelling is het werken geblazen. Ik luister naar de bevelen van Sunshine. Left, right, hard left...... Het is hard werken, heel hard werken. Maar ik geniet enorm.
Bettina staat in het midden van het vlot. Maar ze helpt niet mee. Ze wil graag gaan zitten. Sunshine belooft haar zo meteen een stoel te maken. Met het kleine fototoestel maakt Bettina foto's van ons en de omgeving.
Bij een bepaalde stroomversnelling wordt Bettina afgezet aan de kant. Sunshine en ik moeten deze stroomversnelling samen nemen. Zonder in het water te vallen lukt het ons er doorheen te komen. Vervolgens pikken we Bettina weer op.
Mijn handen liggen inmiddels open door de natte bamboestok die ik gebruik om de boot te sturen. Het maakt me niet uit. Ik kan er weinig aan doen op dit moment.
We hebben ongeveer twee uur varen achter de rug als we aanleggen bij een dorpje. Hier rusten we eventjes uit en kopen extra water. In de dorpjes wordt haast van je verwacht dat je plaatselijk gemaakte kettingen en andere spullen koopt. Wij hebben er echter geen zin in.
We hebben nog twee uur vlot varen op het programma staan. Ik kijk naar me handen en voel me voeten. Dit is duidelijk iets wat ik niet dagelijks doe. Maar ondanks de ongemakken is het wel op en top genieten. Op deze momenten voel je echt dat je leeft.
We raften nog twee uur, langzaam komen we meer in de bewoonde wereld terecht. Er is meer infrastructuur om ons heen. Bij het dorpje waar we aanleggen laden we alle spullen uit. We lopen naar boven naar het restaurantje aan het water wat uitzicht geeft over de rivier. Daar is ook al onze chaffeur.
Ik ontsmet mijn handen met alcohol. Het is eventjes erg pijnlijk, maar wel noodzakelijk. Er wordt voor ons een lekkere maaltijd bereid. Samen met onze gids genieten we van het eten. Moe maar voldaan kijken we terug op een heerlijke tocht.
De weg terug in de wagen is niet echt plezierig. De weg, welke langs de rivier loopt, zit vol diepe kuilen. We gaan niet harder dan 10/20 km per uur. Uiteindelijk komen we op een verharde weg. Nu gaat de reis naar Down Town Inn een stuk sneller.
Eenmaal aangekomen in Down Town Inn halen we onze koffers op. Ze worden op de wagen geladen en we vertrekken naar ons nieuwe hotel, ongeveer zo'n 5 minuten rijden verder op. We kijken onze ogen uit als we het terrein oprijden van het Chiang Mai plaza. Het hotel ziet er super lux uit. We nemen afscheid van onze gids Sunshine en de chauffeur. We bedanken Sunshine hartelijk voor zijn begeleiding en geven hem een flink fooi.
Dan boeken we ons in in het hotel We zitten op de 11 verdieping. Onze kamer zit aan het einde van de gang. Het is een verademing ten opzichtte van ons eerdere hotel. We slapen in een king-size bed. De kamer heeft uitzicht over Chiang Mai. De avondmarkt is vlak bij.
We douchen en ons opfrissen. Wat een avontuur, echt ongelofelijk. Een echte aanrader voor die mensen die Thailand echt willen beleven en wel van een beetje avontuur houden.
dinsdag 2 maart 2010
maandag 1 maart 2010
Zaterdag 13 februari 2010 : 2e dag jungle tocht
We hebben redelijk geslapen als we langzaam wakker worden. We kijken elkaar aan. Nog steeds kunnen we niet geloven dat we hier op een bamboe matje liggen. Het is zo koud dat onze adem als dampige wolkjes wordt uitgeadement.
Onze Duitse vrienden hebben een hele slechte nacht achter de rug. Ze waren slecht voorbereid op deze tocht en hebben het zeer koud gehad. En dat wreekt zich duidelijk.
De Duitsers zijn snel onderweg, terwijl wat rustiger aan kunnen doen. Onze gids maakt sticky rijst. (een wat zoetige plakrijst). De plakrijst wordt in een holle bamboe pijp gekookt op het aanwezige houtvuur.
Sunshine, onze gids, kan trouwens van alles maken met het beschikbare bamboehout en zijn lange mes. Bamboe is het belangrijkste bouwmateriaal hier. Bamboe groeit snel en is sterk en flexibel.
We pakken onze spullen in en drinken nog een bakje koffie en thee. Daarna kijken we nog bij een huisje waar met de handmatig het rijst wordt gepeld. Man, vrouw en kind stappen met hun voet op een soort van wip. Aan de andere kant van de wip zit een steen. De steen komt terecht in een grote kom met rijst. Zo wordt de rijst gepeld.
Daarna gaan we weer onderweg naar het volgende dorpje. We doen onze rugzakken, slaapzakken en reddingsvesten om en vertrekken. Sunshine leidt de weg. We trekken weer de jungle in. Het is weer een forse klim.
Het landschap wisselt zich af. Dan weer bomen, dan weer vergezichten, dan weer opgedroogde rijstvelden. Op deze rijstvelden zien we een kudde loslopende ossen. Ze kijken ons aan alsof we hun rust aan het verstoren zijn. Sunshine besluit ze weg te jagen en rent naar ze toe. De kudde stuift uit elkaar. Het is inmiddels best wel warm geworden.
Bettina krijgt snel last van haar voet. Sunshine behandeld haar voet met een smeersel wat nog het meest lijkt op tijgerbalsem. Ze blijft echter last houden. Daarop besluit Sunshine om de route aan te passen. Hij kiest voor een ander dorpje zodat we niet berg op en af moeten.
Daarbij moeten we echter wel door een klein riviertje heen. Zonder natte voeten lukt dit en komen we uit op een opgedroogd rijstveld. Dit veld ligt in het dal, tussen de bergen. We kunnen ons voorstellen hoe hier het rijst wordt geteeld. Er zijn diverse plateaus, met kleine dijkjes. Deze plateaus laten ze in het regenseizoen overvloeien. Het verbouwen van rijst is een intensieve klus voor de lokale bevolking. We gaan zitten langs het riviertje en kijken naar de voorbijvliegende vlinders terwijl we eten van onze sticky rijst.
Vervolgens gaan we weer op weg. Het is inmiddels bloedheet geworden. Zonder de beschutting van de bomen is het op sommige momenten moordend. We wandelen flink door. We volgen daarbij de stroom van het riviertje. Hier en daar zie je een hutje. Deze hutjes worden gebruikt voor beschutting. Daarnaast wordt in sommige van de hutjes geslapen tijdens het seizoen waarin de rijst wordt verbouwd.
De rijstvelden laten we achter ons. We hebben weer de beschutting van de bomen. Inmiddels is er een koel briesje gaan waaien. We steken diverse malen het riviertje over. Vervolgens gaan we weer een berg op. Het uitzicht is mooi.
Op een gegeven moment zien we dat er bananenbomen zijn gepland. We komen langzamerhand weer in bewoond gebied. In de verte horen we hanen kraaien. Het is nog een forse klim, maar we weten dat we haast op de plaats van bestemming zijn.
Uiteindelijk belanden we aan de rand van het dorpje. Sunshine leidt ons naar het huis waar we zullen overnachten. Het is een groter huis naar het vorige. We worden welkom geheten door een familie. Vader, moedere en zoontje wonen in dit huis.
We doen onze schoenen onder aan de trap uit en lopen naar boven. Daar staat een grote picknick tafel. Aan de linkerkant is de kamer waar we slapen. Aan de rechterkant is de keuken. We zijn blij verrast met het feit dat onze slaapplaats haast lijkt op een echt bed. Het is comfortabel. We maken geen gebruik van het muskietennet wat daar ligt, maar zorgen dat we onze eigen net gebruiken. We maken onze slaapplaats in orde.
Sunshine bereidt voor ons een heerlijke lunch. We genieten van het lekkere eten en het uitzicht over het dorp. Het voelt hier vredig. Na het eten probeert de lokale bevolking ons nog wat souvenirs te verkopen.
We gaan in de middag op een olifant rijden. Sunshine sprint weg naar de plek waar de olifanten opstapplaats is. De jongen begeleidt ons naar de plek. Het is nog een aardig eindje lopen, dwars door het dorp.
Eenmaal daar aangekomen moeten we wachten. Op een gegeven moment horen we in de verte een soort van koebellen. De olifanten gaan er dus echt komen. Bettina zit bij de olifanten opstapplaats. Dat is een verhoogde stellage. Op deze manier kan je makkelijker de olifant bestijgen. Het stikt er overigens van de muggen.
Dan komen de olifanten. Het zijn grote imposante beesten. De olifanten stappen bij de opstapplaats. Daar stappen verschillende andere toeristen af. Vervolgens stappen wij op. Het is nog een hele toer om op zo’n beest te komen. Maar uiteindelijk zitten we in een niet al te comfortabel stoeltje. De jongen is op de kop van de olifant geklommen. Zijn benen zitten om de nek. Zijn knieën achter de oren van de olifant. Hij heeft totaal geen angst. In tegenstelling tot ons.
De olifant zet zich in beweging. Het gaat veel sneller dan we verwachten. Bij het afdalen denken we haast van de olifant af te vallen. Het bankje waarop we zitten heeft weinig houvast. Toch is het een ware belevenis. We dalen af naar de rivier. Onze grote olifant loopt door de rivierbedding. Het is een prachtig gezicht en een te gekke belevenis. We hebben eventjes het idee dat onze begeleider de controle over de olifant dreigt te verliezen. Maar het beest sjokt door het water.
Na een best wel lange tijd verlaat de olifant de rivier en gaan we weer naar boven. We zien dat we aangekomen zijn bij ons dorp. De olifant loopt door het dorp heen. Vele mensen maken opmerkingen over het jongetje dat op de kop van de olifant zit. We worden uiteindelijk netjes afgezet bij het huis waar we in verblijven. Het huis is hoog genoeg en we kunnen makkelijk afstappen.
Vol ontzag zien we onze olifant nog wat fruit nemen uit onze handen. Vervolgens stap hij samen met zijn begeleider weg. Ze zetten er flink de vaart in en al snel zijn ze uit het zicht verdwenen.
Ik heb net me schoenen uitgedaan als Sunshine me uitlegt dat er een os is vast komen te zetten bij de riverbedding en dat deze is geslacht. Ze zijn bezig het beest in stukken te snijden. Hij nodigt me uit om te gaan kijken. Samen rennen we richting de rivier. We moeten de rivier per voet oversteken. Ik trek met schoen en sokken uit en waad door de rivier. De keien op de rivierbedding zijn scherp en hard. Voorzichtig en langzaam steek ik de rivier over. Aan de overkant trek ik snel weer me schoenen aan en sprint ik weg. We komen aan bij de plek. Er is nog maar weinig over het beest. Alleen zijn kop en de huid. Vol bewondering kijk ik naar het gebeuren. Sunshine legt uit dat bijna alles wordt gebruikt. Wat niet gebruikt wordt, wordt te plekken verbrand. Dit is als een soort van offer.
Het verse vlees wordt verdeeld over de families. Een gedeelte wordt direct opgegeten. Een ander gedeelte zal gedroogd en gerookt worden. Niets gaat hier verloren. Vanavond is het feest bij deze familie.
Het begint avond te worden als Bettina een massage krijgt aangeboden van de oma van het gezin. Het is een oude rimpelige vrouw met jaren ervaring in het geven van massages. Dat is dan ook wel te merken en Bettina geniet van het massage.
Onderwijl zijn Sunshine en ik bezig met het voorbereiden van het eten. Onderwijl praten we met elkaar over het leven in deze dorpjes. Sunshine is zelf ook opgegroeid in een van deze dorpen. Hij weet alles van het leven hier.
Op het moment dat we ongeveer klaar zijn met de voorbereidingen voor het eten, komt de familie van dit huis ook aanschuiven. Er is vis, vlees, groenten en rijst. We zitten op de grond rond het eten. We eten en spreken met elkaar. Het is een unieke ervaring.
Bettina en ik zitten nog eventjes bij de tafel en kijken uit over het dorp. Samen doorlopen we dag nog eventjes terwijl we uitkijken over de vage contouren van het dorp bij nacht en de sterrenhemel daarboven.
Dan gaan we naar bed. We slapen heerlijk op ons super comfortabele bed. Morgen gaan we raften op een bamboevlot.
Onze Duitse vrienden hebben een hele slechte nacht achter de rug. Ze waren slecht voorbereid op deze tocht en hebben het zeer koud gehad. En dat wreekt zich duidelijk.
De Duitsers zijn snel onderweg, terwijl wat rustiger aan kunnen doen. Onze gids maakt sticky rijst. (een wat zoetige plakrijst). De plakrijst wordt in een holle bamboe pijp gekookt op het aanwezige houtvuur.
Sunshine, onze gids, kan trouwens van alles maken met het beschikbare bamboehout en zijn lange mes. Bamboe is het belangrijkste bouwmateriaal hier. Bamboe groeit snel en is sterk en flexibel.
We pakken onze spullen in en drinken nog een bakje koffie en thee. Daarna kijken we nog bij een huisje waar met de handmatig het rijst wordt gepeld. Man, vrouw en kind stappen met hun voet op een soort van wip. Aan de andere kant van de wip zit een steen. De steen komt terecht in een grote kom met rijst. Zo wordt de rijst gepeld.
Daarna gaan we weer onderweg naar het volgende dorpje. We doen onze rugzakken, slaapzakken en reddingsvesten om en vertrekken. Sunshine leidt de weg. We trekken weer de jungle in. Het is weer een forse klim.
Het landschap wisselt zich af. Dan weer bomen, dan weer vergezichten, dan weer opgedroogde rijstvelden. Op deze rijstvelden zien we een kudde loslopende ossen. Ze kijken ons aan alsof we hun rust aan het verstoren zijn. Sunshine besluit ze weg te jagen en rent naar ze toe. De kudde stuift uit elkaar. Het is inmiddels best wel warm geworden.
Bettina krijgt snel last van haar voet. Sunshine behandeld haar voet met een smeersel wat nog het meest lijkt op tijgerbalsem. Ze blijft echter last houden. Daarop besluit Sunshine om de route aan te passen. Hij kiest voor een ander dorpje zodat we niet berg op en af moeten.
Daarbij moeten we echter wel door een klein riviertje heen. Zonder natte voeten lukt dit en komen we uit op een opgedroogd rijstveld. Dit veld ligt in het dal, tussen de bergen. We kunnen ons voorstellen hoe hier het rijst wordt geteeld. Er zijn diverse plateaus, met kleine dijkjes. Deze plateaus laten ze in het regenseizoen overvloeien. Het verbouwen van rijst is een intensieve klus voor de lokale bevolking. We gaan zitten langs het riviertje en kijken naar de voorbijvliegende vlinders terwijl we eten van onze sticky rijst.
Vervolgens gaan we weer op weg. Het is inmiddels bloedheet geworden. Zonder de beschutting van de bomen is het op sommige momenten moordend. We wandelen flink door. We volgen daarbij de stroom van het riviertje. Hier en daar zie je een hutje. Deze hutjes worden gebruikt voor beschutting. Daarnaast wordt in sommige van de hutjes geslapen tijdens het seizoen waarin de rijst wordt verbouwd.
De rijstvelden laten we achter ons. We hebben weer de beschutting van de bomen. Inmiddels is er een koel briesje gaan waaien. We steken diverse malen het riviertje over. Vervolgens gaan we weer een berg op. Het uitzicht is mooi.
Op een gegeven moment zien we dat er bananenbomen zijn gepland. We komen langzamerhand weer in bewoond gebied. In de verte horen we hanen kraaien. Het is nog een forse klim, maar we weten dat we haast op de plaats van bestemming zijn.
Uiteindelijk belanden we aan de rand van het dorpje. Sunshine leidt ons naar het huis waar we zullen overnachten. Het is een groter huis naar het vorige. We worden welkom geheten door een familie. Vader, moedere en zoontje wonen in dit huis.
We doen onze schoenen onder aan de trap uit en lopen naar boven. Daar staat een grote picknick tafel. Aan de linkerkant is de kamer waar we slapen. Aan de rechterkant is de keuken. We zijn blij verrast met het feit dat onze slaapplaats haast lijkt op een echt bed. Het is comfortabel. We maken geen gebruik van het muskietennet wat daar ligt, maar zorgen dat we onze eigen net gebruiken. We maken onze slaapplaats in orde.
Sunshine bereidt voor ons een heerlijke lunch. We genieten van het lekkere eten en het uitzicht over het dorp. Het voelt hier vredig. Na het eten probeert de lokale bevolking ons nog wat souvenirs te verkopen.
We gaan in de middag op een olifant rijden. Sunshine sprint weg naar de plek waar de olifanten opstapplaats is. De jongen begeleidt ons naar de plek. Het is nog een aardig eindje lopen, dwars door het dorp.
Eenmaal daar aangekomen moeten we wachten. Op een gegeven moment horen we in de verte een soort van koebellen. De olifanten gaan er dus echt komen. Bettina zit bij de olifanten opstapplaats. Dat is een verhoogde stellage. Op deze manier kan je makkelijker de olifant bestijgen. Het stikt er overigens van de muggen.
Dan komen de olifanten. Het zijn grote imposante beesten. De olifanten stappen bij de opstapplaats. Daar stappen verschillende andere toeristen af. Vervolgens stappen wij op. Het is nog een hele toer om op zo’n beest te komen. Maar uiteindelijk zitten we in een niet al te comfortabel stoeltje. De jongen is op de kop van de olifant geklommen. Zijn benen zitten om de nek. Zijn knieën achter de oren van de olifant. Hij heeft totaal geen angst. In tegenstelling tot ons.
De olifant zet zich in beweging. Het gaat veel sneller dan we verwachten. Bij het afdalen denken we haast van de olifant af te vallen. Het bankje waarop we zitten heeft weinig houvast. Toch is het een ware belevenis. We dalen af naar de rivier. Onze grote olifant loopt door de rivierbedding. Het is een prachtig gezicht en een te gekke belevenis. We hebben eventjes het idee dat onze begeleider de controle over de olifant dreigt te verliezen. Maar het beest sjokt door het water.
Na een best wel lange tijd verlaat de olifant de rivier en gaan we weer naar boven. We zien dat we aangekomen zijn bij ons dorp. De olifant loopt door het dorp heen. Vele mensen maken opmerkingen over het jongetje dat op de kop van de olifant zit. We worden uiteindelijk netjes afgezet bij het huis waar we in verblijven. Het huis is hoog genoeg en we kunnen makkelijk afstappen.
Vol ontzag zien we onze olifant nog wat fruit nemen uit onze handen. Vervolgens stap hij samen met zijn begeleider weg. Ze zetten er flink de vaart in en al snel zijn ze uit het zicht verdwenen.
Ik heb net me schoenen uitgedaan als Sunshine me uitlegt dat er een os is vast komen te zetten bij de riverbedding en dat deze is geslacht. Ze zijn bezig het beest in stukken te snijden. Hij nodigt me uit om te gaan kijken. Samen rennen we richting de rivier. We moeten de rivier per voet oversteken. Ik trek met schoen en sokken uit en waad door de rivier. De keien op de rivierbedding zijn scherp en hard. Voorzichtig en langzaam steek ik de rivier over. Aan de overkant trek ik snel weer me schoenen aan en sprint ik weg. We komen aan bij de plek. Er is nog maar weinig over het beest. Alleen zijn kop en de huid. Vol bewondering kijk ik naar het gebeuren. Sunshine legt uit dat bijna alles wordt gebruikt. Wat niet gebruikt wordt, wordt te plekken verbrand. Dit is als een soort van offer.
Het verse vlees wordt verdeeld over de families. Een gedeelte wordt direct opgegeten. Een ander gedeelte zal gedroogd en gerookt worden. Niets gaat hier verloren. Vanavond is het feest bij deze familie.
Het begint avond te worden als Bettina een massage krijgt aangeboden van de oma van het gezin. Het is een oude rimpelige vrouw met jaren ervaring in het geven van massages. Dat is dan ook wel te merken en Bettina geniet van het massage.
Onderwijl zijn Sunshine en ik bezig met het voorbereiden van het eten. Onderwijl praten we met elkaar over het leven in deze dorpjes. Sunshine is zelf ook opgegroeid in een van deze dorpen. Hij weet alles van het leven hier.
Op het moment dat we ongeveer klaar zijn met de voorbereidingen voor het eten, komt de familie van dit huis ook aanschuiven. Er is vis, vlees, groenten en rijst. We zitten op de grond rond het eten. We eten en spreken met elkaar. Het is een unieke ervaring.
Bettina en ik zitten nog eventjes bij de tafel en kijken uit over het dorp. Samen doorlopen we dag nog eventjes terwijl we uitkijken over de vage contouren van het dorp bij nacht en de sterrenhemel daarboven.
Dan gaan we naar bed. We slapen heerlijk op ons super comfortabele bed. Morgen gaan we raften op een bamboevlot.
maandag 22 februari 2010
Vrijdag 12 februari 2010 : 1e dag jungle tocht
We zitten in een klein bergdorpje als we terugkijken op de dag van gisteren. De eerste dag van onze jungle tocht. We zitten om een kampvuur heen wat ons warm houdt. Het is namelijk een koude nacht geweest.
Onze groep bestond voor de eerste dag uit vier duitsers en Bettina en ik. Daarnaast waren er twee gidsen. Het waren echt het stereotype Duitsers, luidruchtig en zeer aanwezig. Ze maakten zoveel lawaai dat het rustige en vredige van het dorpje zwaar verstoord werd. Zeer irritant. Constant moest de muziek van de mpeg3 speler aan met merendeels Duitstalige muziek.
Dit is ook gelijk de reden waarom wij liever niet meegaan met groepsreizen. Vaak tref je het. Maar soms heb je gewoon domweg pech en zit je vast aan mensen die je het liefste direct vaarwel zou willen zeggen.
Nadat de Duitsers verder zijn gegaan met hun gids, genieten Bettina en ik van de stilte. We komen letterlijk bij en genieten van de rust en de omgeving. Nu horen we de vogels, de dorpse geluiden van mensen die bezig zijn met hun dagelijkse werkzaamheden. Heerlijk. Dit is waarom je zo'n toer doet.
Maar terug naar de vrijdag. De start van onze toer.
We worden als eerste opgepikt bij ons Hotel. Voor die tijd hebben we genoten van ons ontbijt. De koffers worden opgeslagen in het hotel. Deze pikken we later op na de jungle toer.
We worden vervoerd in een pick-up truck. In de pick-up truck zijn banken gemonteerd. Alles is back-to-basic. Nadat we zijn ingestapt, gaan we door naar het andere hotel om de Duitsers op te pikken. Gelijk is het een grote herrie.
We reizen naar het Samoeng district. De eerste stop is bij een Tijger zoo. Daar kan je, tegen betaling van 350 bath, een tijger knuffelen. Dat lijkt me wel wat. Het maakt grote indruk op me. Ik heb veel respect voor deze grote katten. Er zo dicht bij in de buurt zijn, ze aanraken, ja zelfs je kop tegen ze aan leggen is een unieke ervaring. Bettina ziet het niet zo zitten dit na te doen. Ze vind het zielig. In feite heeft ze daar ook wel gelijk in. Tijgers horen in het wild. Maar inmiddels zijn de tijgers in Thailand een met uitsterven bedreigde diersoort. Dit soort centra zorgen ook voor het voortbestaand van deze prachtige kat.
Samen met een Duitser en een oppasser gaan we naar binnen. Daar hebben we ongeveer een twintig minuten de tijd om met de tijger door te brengen. Bang ben ik zeker niet. Het is meer een gevoel van ontzag.
Daarna gaan we door naar de lokale markt (Mae Rim ). Daar doen we nog de laatste noodzakelijke inkopen, zoals een tasje voor de 1 1/2 liter fles water en toilet papier.
Vervolgens gaan we met de pick-up de berg omhoog. We gaan naar zo'n 1500 meter boven zee niveau. Bettina werd een beetje misselijk van alle haarspeld bochten. Vervolgens komen we aan in een nationaal park. Allereerst gaan we naar een prachtige waterval. Het water valt van hoog naar beneden. Het water is schoon en er zijn maar weinig toeristen. We genieten van deze tussenstop. We doen onze schoenen uit en stappen in het water. We kunnen ons voorstellen dat in het regenseizoen deze waterval nog mooier als nu.
Daarna lopen we verder door. Daar zijn heetwaterbronnen. Na nog een laatste sanitaire stop op een westerse WC, gaan we op weg naar de heetwater bronnen. Het water borrelt uit de grond. Het stinkt er naar rotte eieren. Maar het is wel een indrukwekkend gezicht.
Vervolgens gaat onze gids Sunshine van de officiele paden en trekken we de jungle in. Het eerste gedeelte gaat stijl omhoog een berg op. Sunshine heeft er flink de vaart in gezet. Hij wil ons testen (dat heeft hij ons achteraf verteld) om te zien wat voor een vlees hij in de kuip heeft. Het zweet staat op onze ruggen. Het is echt flink aanpoten. Een gedeelte van onze Duitse vrienden heeft veel ervaring men wandelen. Ze lopen met onze Gids Sunshine voorop. Het andere gedeelte van de Duitsers niet. Wij bungelen er tussen in.
Daarna dalen we aan de andere kant van de berg af. We komen aan in een klein dorpje. De huizen staan hier op palen. Onder de huizen staan de beesten. Een mengeling van kippen, varkens en runderen. Ook zijn er veel honden. De honden zijn hier onderdanig en mager. Heel anders dan in Holland.
Er is hier geen aansluiting op het vaste net. Electriciteit wordt gewonnen via solar cellen. Elke huis heeft er een. Het zorgt ervoor dat men in de avond ook licht heeft. De overheid stimuleert het gebruik van deze zonne energie.
De bevolking van dit dorp is verlegen. Ze zoeken zeker niet het contact. We moeten het contact maken. "Sa Wa Die Ka" (de Thaisen begroeting van vrouwen) en "Sa Wa Die Krab" (de Thaise begroeting van mannen) werkt hier niet. Hier wordt een totaal ander dialect gesproken.
Vervolgens gaan we weer een nieuwe berg op. Het uitzicht op de bergkam is prachtig. We genieten van het uitzicht. Maar het begint al laat te worden. Spoedig zal het donker zijn en we moeten nog afdalen naar het dorp waar we blijven slapen. Bij de afdaling zijn we toch best wel angstig. Het gaat zeer stijl naar beneden. Ik berg me camera maar op, want ik ben bang elk moment te vallen. We kunnen ons niet voorstellen dat mensen in het regenseizoen op deze berg afdalen. Toch gebeurd het elk jaar weer. Mensen staan doodangsten uit, althans dat verteld onze gids. Toch gebeuren er weinig ongelukken. Hoogstens een pijnlijke bips en beten van de bloedzuigers.
Het gaat schemeren als we totaal kapot ariveren in het dorpje. Dit dorpje is ietsje groter als het eerste dorpje. We slapen in het huis van een familie. Daarbij moet je je een grote kamer voorstellen waar we allemaal slapen. Het is geen lux bed. Alles behalve dat. We slapen op de grond. Van dekens is een matras gemaakt. Voor ieder is er eentje. Er zijn muskieten netten, maar deze hebben allemaal grote gaten. Wij hebben echter ons eigen muskietennet. Een in no-time hebben we onze zaken goed geregeld. We hebben onze eigen lakenzakken meegenomen. Dat maakt onze dunne slaapzaak iets dikker.
Het koelt snel flink af. We weten wat het is om te kamperen. Dus we hebben onze voorbereidingen getroffen. Dit in tegenstelling tot onze Duitse (vrienden). Deze hebben nergens aan gedacht. Wij slapen die nacht prima. Dit in tegenstelling tot de Duitser, die een helse nacht doorstaan. Ze hebben het allemaal veel te koud. Eigen schuld, dikke bult.
Om 19.00 uut is het super donker. We nemen eventjes afscheid van onze Duitse herriemakers om te kijken naar de sterrenhemel. Het is een prachtig shouwspel. Zo veel kleine lichte puntjes aan te hemel. Dat zie je niet meer in de randstad.
Als we 's ochtends opstaan, ademen we damp uit. Zo koud is het dus. De kippen beginnen rond 03.30 met kraaien. Gelukkig hebben we allebei oordopjes in (om maar niet die snurkende Duitsers te horen)
We gaan zo meteen beginnen aan dag twee van de Jungle toer. Onze gids heeft een prima ontbijt klaar gemaakt. We staan nu klaar om weer van start te gaan. Het belooft een warme dag te worden.
Onze groep bestond voor de eerste dag uit vier duitsers en Bettina en ik. Daarnaast waren er twee gidsen. Het waren echt het stereotype Duitsers, luidruchtig en zeer aanwezig. Ze maakten zoveel lawaai dat het rustige en vredige van het dorpje zwaar verstoord werd. Zeer irritant. Constant moest de muziek van de mpeg3 speler aan met merendeels Duitstalige muziek.
Dit is ook gelijk de reden waarom wij liever niet meegaan met groepsreizen. Vaak tref je het. Maar soms heb je gewoon domweg pech en zit je vast aan mensen die je het liefste direct vaarwel zou willen zeggen.
Nadat de Duitsers verder zijn gegaan met hun gids, genieten Bettina en ik van de stilte. We komen letterlijk bij en genieten van de rust en de omgeving. Nu horen we de vogels, de dorpse geluiden van mensen die bezig zijn met hun dagelijkse werkzaamheden. Heerlijk. Dit is waarom je zo'n toer doet.
Maar terug naar de vrijdag. De start van onze toer.
We worden als eerste opgepikt bij ons Hotel. Voor die tijd hebben we genoten van ons ontbijt. De koffers worden opgeslagen in het hotel. Deze pikken we later op na de jungle toer.
We worden vervoerd in een pick-up truck. In de pick-up truck zijn banken gemonteerd. Alles is back-to-basic. Nadat we zijn ingestapt, gaan we door naar het andere hotel om de Duitsers op te pikken. Gelijk is het een grote herrie.
We reizen naar het Samoeng district. De eerste stop is bij een Tijger zoo. Daar kan je, tegen betaling van 350 bath, een tijger knuffelen. Dat lijkt me wel wat. Het maakt grote indruk op me. Ik heb veel respect voor deze grote katten. Er zo dicht bij in de buurt zijn, ze aanraken, ja zelfs je kop tegen ze aan leggen is een unieke ervaring. Bettina ziet het niet zo zitten dit na te doen. Ze vind het zielig. In feite heeft ze daar ook wel gelijk in. Tijgers horen in het wild. Maar inmiddels zijn de tijgers in Thailand een met uitsterven bedreigde diersoort. Dit soort centra zorgen ook voor het voortbestaand van deze prachtige kat.
Samen met een Duitser en een oppasser gaan we naar binnen. Daar hebben we ongeveer een twintig minuten de tijd om met de tijger door te brengen. Bang ben ik zeker niet. Het is meer een gevoel van ontzag.
Daarna gaan we door naar de lokale markt (Mae Rim ). Daar doen we nog de laatste noodzakelijke inkopen, zoals een tasje voor de 1 1/2 liter fles water en toilet papier.
Vervolgens gaan we met de pick-up de berg omhoog. We gaan naar zo'n 1500 meter boven zee niveau. Bettina werd een beetje misselijk van alle haarspeld bochten. Vervolgens komen we aan in een nationaal park. Allereerst gaan we naar een prachtige waterval. Het water valt van hoog naar beneden. Het water is schoon en er zijn maar weinig toeristen. We genieten van deze tussenstop. We doen onze schoenen uit en stappen in het water. We kunnen ons voorstellen dat in het regenseizoen deze waterval nog mooier als nu.
Daarna lopen we verder door. Daar zijn heetwaterbronnen. Na nog een laatste sanitaire stop op een westerse WC, gaan we op weg naar de heetwater bronnen. Het water borrelt uit de grond. Het stinkt er naar rotte eieren. Maar het is wel een indrukwekkend gezicht.
Vervolgens gaat onze gids Sunshine van de officiele paden en trekken we de jungle in. Het eerste gedeelte gaat stijl omhoog een berg op. Sunshine heeft er flink de vaart in gezet. Hij wil ons testen (dat heeft hij ons achteraf verteld) om te zien wat voor een vlees hij in de kuip heeft. Het zweet staat op onze ruggen. Het is echt flink aanpoten. Een gedeelte van onze Duitse vrienden heeft veel ervaring men wandelen. Ze lopen met onze Gids Sunshine voorop. Het andere gedeelte van de Duitsers niet. Wij bungelen er tussen in.
Daarna dalen we aan de andere kant van de berg af. We komen aan in een klein dorpje. De huizen staan hier op palen. Onder de huizen staan de beesten. Een mengeling van kippen, varkens en runderen. Ook zijn er veel honden. De honden zijn hier onderdanig en mager. Heel anders dan in Holland.
Er is hier geen aansluiting op het vaste net. Electriciteit wordt gewonnen via solar cellen. Elke huis heeft er een. Het zorgt ervoor dat men in de avond ook licht heeft. De overheid stimuleert het gebruik van deze zonne energie.
De bevolking van dit dorp is verlegen. Ze zoeken zeker niet het contact. We moeten het contact maken. "Sa Wa Die Ka" (de Thaisen begroeting van vrouwen) en "Sa Wa Die Krab" (de Thaise begroeting van mannen) werkt hier niet. Hier wordt een totaal ander dialect gesproken.
Vervolgens gaan we weer een nieuwe berg op. Het uitzicht op de bergkam is prachtig. We genieten van het uitzicht. Maar het begint al laat te worden. Spoedig zal het donker zijn en we moeten nog afdalen naar het dorp waar we blijven slapen. Bij de afdaling zijn we toch best wel angstig. Het gaat zeer stijl naar beneden. Ik berg me camera maar op, want ik ben bang elk moment te vallen. We kunnen ons niet voorstellen dat mensen in het regenseizoen op deze berg afdalen. Toch gebeurd het elk jaar weer. Mensen staan doodangsten uit, althans dat verteld onze gids. Toch gebeuren er weinig ongelukken. Hoogstens een pijnlijke bips en beten van de bloedzuigers.
Het gaat schemeren als we totaal kapot ariveren in het dorpje. Dit dorpje is ietsje groter als het eerste dorpje. We slapen in het huis van een familie. Daarbij moet je je een grote kamer voorstellen waar we allemaal slapen. Het is geen lux bed. Alles behalve dat. We slapen op de grond. Van dekens is een matras gemaakt. Voor ieder is er eentje. Er zijn muskieten netten, maar deze hebben allemaal grote gaten. Wij hebben echter ons eigen muskietennet. Een in no-time hebben we onze zaken goed geregeld. We hebben onze eigen lakenzakken meegenomen. Dat maakt onze dunne slaapzaak iets dikker.
Het koelt snel flink af. We weten wat het is om te kamperen. Dus we hebben onze voorbereidingen getroffen. Dit in tegenstelling tot onze Duitse (vrienden). Deze hebben nergens aan gedacht. Wij slapen die nacht prima. Dit in tegenstelling tot de Duitser, die een helse nacht doorstaan. Ze hebben het allemaal veel te koud. Eigen schuld, dikke bult.
Om 19.00 uut is het super donker. We nemen eventjes afscheid van onze Duitse herriemakers om te kijken naar de sterrenhemel. Het is een prachtig shouwspel. Zo veel kleine lichte puntjes aan te hemel. Dat zie je niet meer in de randstad.
Als we 's ochtends opstaan, ademen we damp uit. Zo koud is het dus. De kippen beginnen rond 03.30 met kraaien. Gelukkig hebben we allebei oordopjes in (om maar niet die snurkende Duitsers te horen)
We gaan zo meteen beginnen aan dag twee van de Jungle toer. Onze gids heeft een prima ontbijt klaar gemaakt. We staan nu klaar om weer van start te gaan. Het belooft een warme dag te worden.
zondag 21 februari 2010
Zondag 22 februari 2010 : Thailand - politieke situatie
Hoi beste lezers,
Eergisteren las ik in de krant dat het land op 26 februari mogelijk instabiel kan worden in verband met een rechtzaak. Het politie en het leger worden achter de hand gehouden om onlusten te voorkomen. Het is best een explosieve situatie. Bepaalde landen hebben reizigers gewaarschuwd bij reizen naar Thailand. Aangezien wij in de avond/nacht van 25/26 februari terug zullen reizen, denken we er niet teveel hinder van te ondervinden. Zie voor meer informatie, Info
Zelf verwachten we geen rare dingen. Maar je kan maar beter goed voorbereid zijn. We hebben ons geregistreerd bij de ambassade. We krijgen via de ambassade updates mocht dat noodzakelijk zijn.
P.S. we zitten nu op Phuket in de Coconut Village. Het bijwerken van het weblog kost de nodige tijd. Op foto's zullen jullie nog eventjes moeten wachten. Eerst maar eens de tekst bijwerken. De volgende update zal ons reisverslag van de Jungle tocht zijn. Een prachtige reis. Phuket was wat er van te verwachten was, druk, toeristisch en een totale tegenstelling ten opzichtte van het eerste gedeelte van onze reis.
Eergisteren las ik in de krant dat het land op 26 februari mogelijk instabiel kan worden in verband met een rechtzaak. Het politie en het leger worden achter de hand gehouden om onlusten te voorkomen. Het is best een explosieve situatie. Bepaalde landen hebben reizigers gewaarschuwd bij reizen naar Thailand. Aangezien wij in de avond/nacht van 25/26 februari terug zullen reizen, denken we er niet teveel hinder van te ondervinden. Zie voor meer informatie, Info
Zelf verwachten we geen rare dingen. Maar je kan maar beter goed voorbereid zijn. We hebben ons geregistreerd bij de ambassade. We krijgen via de ambassade updates mocht dat noodzakelijk zijn.
P.S. we zitten nu op Phuket in de Coconut Village. Het bijwerken van het weblog kost de nodige tijd. Op foto's zullen jullie nog eventjes moeten wachten. Eerst maar eens de tekst bijwerken. De volgende update zal ons reisverslag van de Jungle tocht zijn. Een prachtige reis. Phuket was wat er van te verwachten was, druk, toeristisch en een totale tegenstelling ten opzichtte van het eerste gedeelte van onze reis.
Donderdag 11 februari 2010 : Kantoke-diner
Na het verhaal van onze gids Sunshine halen we de was op. Voor omgerekend een halve euro wordt onze gehele was gedaan. Echt ongelofelijk. Daarna worden we opgehaald voor een Kantoke-diner. We zijn de eersten die worden opgepikt. Helaas moeten er nog vele andere mensen worden opgepikt. Daardoor arriveren we veel te laat op het diner in het het 'Khun Kantoke Center'.
De binnenkomst is spectaculair. Bij binnekomst zitten er drie damens in volledige kledingdracht voor een soort van tempelcomplex. Het is een prachtig gezicht. Het restaurant heeft meer weg van een tempel dan van een restaurant.
Nadat we onze schoenen hebben uit gedaan worden we naar onze plaatsen geleid. We zitten vooraan bij het podium. Een betere plek hadden we ons niet kunnen wensen.
Het eten is ongelofelijk lekker. Het is echt Thais eten. Dat bevalt dus wel. Terwijl we genieten van het heerlijke eten, begint de show. Ik ben blij dat ik mijn camera apparatuur heb meegebracht. Er wordt een prachtig spectakel opgevoerd. De Boeddhistische mythologie wordt uitgebeeld in Dans en zang. Wie meer wil weten moet eens kijken op
Het is een heel bijzondere avond die veel te snel eindigd. We hadden graag nog wat langer gebleven, maar de bus staat al te wachten. Dit was werkelijk een gedenkwaardige avond.
Nadat we zijn afgezet bij het Down Town Inn, vallen we met ons neus in de boter. De avond markt is begonnen. We gaan gelijk op in de drukke markt die voor onze deur begint.
Deze verkopers zijn niet zo opdringerig als in Bangkok. De markt is op een gezellige manier druk. De nagemaakte merk artikelen zijn overal in grote hoeveelheden te verkrijgen. Beide kopen we een t-shirt. Bettina koopt nog een set extra sandalen.
Terugkijkend op een mooie dag, maken we onze spullen gereed voor de drie daagse jungle tocht die morgen begint. Daarna duiken we ons bed in.
De binnenkomst is spectaculair. Bij binnekomst zitten er drie damens in volledige kledingdracht voor een soort van tempelcomplex. Het is een prachtig gezicht. Het restaurant heeft meer weg van een tempel dan van een restaurant.
Nadat we onze schoenen hebben uit gedaan worden we naar onze plaatsen geleid. We zitten vooraan bij het podium. Een betere plek hadden we ons niet kunnen wensen.
Het eten is ongelofelijk lekker. Het is echt Thais eten. Dat bevalt dus wel. Terwijl we genieten van het heerlijke eten, begint de show. Ik ben blij dat ik mijn camera apparatuur heb meegebracht. Er wordt een prachtig spectakel opgevoerd. De Boeddhistische mythologie wordt uitgebeeld in Dans en zang. Wie meer wil weten moet eens kijken op
Het is een heel bijzondere avond die veel te snel eindigd. We hadden graag nog wat langer gebleven, maar de bus staat al te wachten. Dit was werkelijk een gedenkwaardige avond.
Nadat we zijn afgezet bij het Down Town Inn, vallen we met ons neus in de boter. De avond markt is begonnen. We gaan gelijk op in de drukke markt die voor onze deur begint.
Deze verkopers zijn niet zo opdringerig als in Bangkok. De markt is op een gezellige manier druk. De nagemaakte merk artikelen zijn overal in grote hoeveelheden te verkrijgen. Beide kopen we een t-shirt. Bettina koopt nog een set extra sandalen.
Terugkijkend op een mooie dag, maken we onze spullen gereed voor de drie daagse jungle tocht die morgen begint. Daarna duiken we ons bed in.
Donderdag 11 februari 2010 : Down Town Inn
We worden vanaf het station van Chiang Mai opgepikt door een busje van Greenwood travel. Vervolgens worden we overgebracht naar het Down Town Inn. Het Down Town Inn is een twee sterren hotel (meer zou ik het in ieder geval niet geven). De hotelkamer is niet schoon. De douche is van voor de tweede wereld oorlog. Kortom, het is niet volgens onze standaard eisen waaraan een hotel kamer aan moet voldoen. We zien het eigenlijk niet zitten om ons hele verblijf in Chiang Mai hier door te brengen. Na de Jungle toer willen we namelijk gewoon wat meer luxe hebben dan een kamers die het Down Town Inn te bieden heeft.
Er volgt overleg met Greenwood Travel. We moeten er wel achter aan blijven zitten, maar dan wordt het geregeld. Met bijbetaling kunnen we overboeken naar het Chiang Mai Plaza.
We zijn blij dat we maar een overnachting hoeven door te brengen in het Down Town Inn.
Na het karige ontbijt in het Down Town Inn, gaan we de stad in. We zitten in de buurt waar de night bazar is. Elke avond wordt deze avondmarkt opgezet. Het is vooral bedoeld voor de vele toeristen die zich in deze stad bevinden. In Bangkok zie je weinig toeristen (of ze vallen niet op tussen de vele Thai).
Chiang Mai is een stad van 300.000 inwoners. Tel je de vele steden er om heen, dan spreekt men over 3,5 miljoen inwoners. Voor ons is Chiang Mai een aangename maar kleine provincie stad.
In ons gedeelte van de stad staan grotere en kleine hotels. In de oude stad van Chiang Mai vind je vooral hotels voor backpackers. Dat gedeelte van de stad is er dan ook helemaal op ingericht.
We brengen onze vieze was weg naar de "laundry" die tegenover het Down Town Inn zit. Een oude vrouw doet de was. We kunnen het zelfs regelen dat de was 's avonds al klaar is. Dat is mooi.
Om 18.00 uur komt de gids van de Jungle toer bij ons hotel langs om een aantal dingen door te nemen. We hebben een rustige gids, genaamd Sun shine (althans dat is de Westerse versie). Sunshine is een sterke jonge man van tegen 25 jaar. Hij is vader van drie kinderen en in tegenstelling tot de meeste Thai in dit gebied Katholiek. Dat heeft te maken met het feit dat er missionarisposten zijn opgezet in de bergen. Best aardig wat mensen uit de bergen zijn inmiddels bekeerd tot het Christendom.
Onze groep zal de eerste dag bestaan uit zes mensen en twee gidsen. Echter op de tweede en derde dag hebben we een prive toer. Omdat we een eigen muskietennet hebben, gaan we misschien zelfs wel slapen in de Jungle zelf.
We hebben gelijk vertrouwen in Sunshine en zien uit naar de toer van morgen. We morgenochtend vroeg om 09.00 opgepikt. Onze koffers blijven achter in het hotel Down Town Inn. Deze zullen na de Jungle toer worden opgepikt.
Er volgt overleg met Greenwood Travel. We moeten er wel achter aan blijven zitten, maar dan wordt het geregeld. Met bijbetaling kunnen we overboeken naar het Chiang Mai Plaza.
We zijn blij dat we maar een overnachting hoeven door te brengen in het Down Town Inn.
Na het karige ontbijt in het Down Town Inn, gaan we de stad in. We zitten in de buurt waar de night bazar is. Elke avond wordt deze avondmarkt opgezet. Het is vooral bedoeld voor de vele toeristen die zich in deze stad bevinden. In Bangkok zie je weinig toeristen (of ze vallen niet op tussen de vele Thai).
Chiang Mai is een stad van 300.000 inwoners. Tel je de vele steden er om heen, dan spreekt men over 3,5 miljoen inwoners. Voor ons is Chiang Mai een aangename maar kleine provincie stad.
In ons gedeelte van de stad staan grotere en kleine hotels. In de oude stad van Chiang Mai vind je vooral hotels voor backpackers. Dat gedeelte van de stad is er dan ook helemaal op ingericht.
We brengen onze vieze was weg naar de "laundry" die tegenover het Down Town Inn zit. Een oude vrouw doet de was. We kunnen het zelfs regelen dat de was 's avonds al klaar is. Dat is mooi.
Om 18.00 uur komt de gids van de Jungle toer bij ons hotel langs om een aantal dingen door te nemen. We hebben een rustige gids, genaamd Sun shine (althans dat is de Westerse versie). Sunshine is een sterke jonge man van tegen 25 jaar. Hij is vader van drie kinderen en in tegenstelling tot de meeste Thai in dit gebied Katholiek. Dat heeft te maken met het feit dat er missionarisposten zijn opgezet in de bergen. Best aardig wat mensen uit de bergen zijn inmiddels bekeerd tot het Christendom.
Onze groep zal de eerste dag bestaan uit zes mensen en twee gidsen. Echter op de tweede en derde dag hebben we een prive toer. Omdat we een eigen muskietennet hebben, gaan we misschien zelfs wel slapen in de Jungle zelf.
We hebben gelijk vertrouwen in Sunshine en zien uit naar de toer van morgen. We morgenochtend vroeg om 09.00 opgepikt. Onze koffers blijven achter in het hotel Down Town Inn. Deze zullen na de Jungle toer worden opgepikt.
Woensdag 10 februari 2010 : River Kwai tour
We worden vandaag om 06.30 gewekt met een bons op de deur. Dat was afgesproken. Het is inmiddels licht aan het worden. We hebben nog best wel goed geslapen.
Het ontbijt stelde niet zo veel voor. Maar goed, dat was ook niet te verwachten bij dit hotel.
Vandaag zijn we op weg gegaan naar de watervallen van het Erawan Nationaal Park. Erawan betekent olifant. Het was een prachtig park. Er zijn zeven watervallen in het Erawan Nationaal park. Onze gids ging mee tot niveau 3. Er waren nogal wat muggen in het park, dus anti-mug gebruiken was wel belangrijk. Betttina had zich omgekleed voor een duik in een van de watervallen.
Niveau 4 en 5 was een flinke klim. Er was een hoogte verschil van zo'n 450 meter. In het warme weer was dat wel een klim. Maar het natuurschoon wat we te zien kregen was prachtig. We genoten van de mooie vergezichten, het water, de geluiden van insecten en vogels.
Bettina is op niveau 5 het water in gegaan. Ook hier stikte het weer van de russen. Dus je kon het beste wachten tot ze weg waren. Dat scheelt een hoop ergenis.
Het water was koud. Maar het was een regelrecht paradijs. Er knabbelde vissen aan Bettina's tenen. Ik ben echter aan de kant gebleven. Ik had eventjes geen zin om me om te kleden. Bettina was bang om apen te zien. Maar apen hebben we niet gezien. Dat vond ik echter wel weer jammer. Ik had ze namelijk graag op de foto gezet.
Onze gids, van wie we eerder dachten dat hij de griep had, bleek een graad in zijn keel te hebben. Deze kwam er vanochtend uitzetten. Gelukkig voor hem is het allemaal goed afgelopen.
Op een gegeven moment zijn we het park uitgelopen. Bij de parkeerplaatsen zat een goed Thai's restaurant. We hebben daar erg lekker gegeten.
Uiteindelijk moesten we weer richten Bangkok. We konden dit ook niet uitstellen, aangezien we op tijd in het hotel aanwezig moesten zijn in verband met het ophalen van onze bagage.
Iedereen lag in de bus te slapen. Dat was ook niet zo gek. De vele indrukken en de fysieke condities, maken wel dat je op een gegeven moment je ogen wil dicht doen.
Bij een bezinestation hebben we een tussenstop gehouden. Daar hebben we nog een bak echte koffie op. Daarna zijn we doorgereden naar het Prince Palace hotel in Bangkok.
Nadat we onze koffers hebben opgehaald. Zijn we gaan douchen en hebben we schone kleren aangedaan. Het was fijn dat we nog een uurtje hadden om ons om te kleden voor onze treinreis naar Chiang Mai.
Vervolgens zijn we naar het treinstation van Bangkok gebracht (Bangkok Hua Lamphong Main Station). In de vetrekhal hebben we nog gesproken met een Duits stel dat ook op weg was naar Chiang Mai. Daarna zijn we ingestapt op weg naar ons volgende avontuur.
Het ontbijt stelde niet zo veel voor. Maar goed, dat was ook niet te verwachten bij dit hotel.
Vandaag zijn we op weg gegaan naar de watervallen van het Erawan Nationaal Park. Erawan betekent olifant. Het was een prachtig park. Er zijn zeven watervallen in het Erawan Nationaal park. Onze gids ging mee tot niveau 3. Er waren nogal wat muggen in het park, dus anti-mug gebruiken was wel belangrijk. Betttina had zich omgekleed voor een duik in een van de watervallen.
Niveau 4 en 5 was een flinke klim. Er was een hoogte verschil van zo'n 450 meter. In het warme weer was dat wel een klim. Maar het natuurschoon wat we te zien kregen was prachtig. We genoten van de mooie vergezichten, het water, de geluiden van insecten en vogels.
Bettina is op niveau 5 het water in gegaan. Ook hier stikte het weer van de russen. Dus je kon het beste wachten tot ze weg waren. Dat scheelt een hoop ergenis.
Het water was koud. Maar het was een regelrecht paradijs. Er knabbelde vissen aan Bettina's tenen. Ik ben echter aan de kant gebleven. Ik had eventjes geen zin om me om te kleden. Bettina was bang om apen te zien. Maar apen hebben we niet gezien. Dat vond ik echter wel weer jammer. Ik had ze namelijk graag op de foto gezet.
Onze gids, van wie we eerder dachten dat hij de griep had, bleek een graad in zijn keel te hebben. Deze kwam er vanochtend uitzetten. Gelukkig voor hem is het allemaal goed afgelopen.
Op een gegeven moment zijn we het park uitgelopen. Bij de parkeerplaatsen zat een goed Thai's restaurant. We hebben daar erg lekker gegeten.
Uiteindelijk moesten we weer richten Bangkok. We konden dit ook niet uitstellen, aangezien we op tijd in het hotel aanwezig moesten zijn in verband met het ophalen van onze bagage.
Iedereen lag in de bus te slapen. Dat was ook niet zo gek. De vele indrukken en de fysieke condities, maken wel dat je op een gegeven moment je ogen wil dicht doen.
Bij een bezinestation hebben we een tussenstop gehouden. Daar hebben we nog een bak echte koffie op. Daarna zijn we doorgereden naar het Prince Palace hotel in Bangkok.
Nadat we onze koffers hebben opgehaald. Zijn we gaan douchen en hebben we schone kleren aangedaan. Het was fijn dat we nog een uurtje hadden om ons om te kleden voor onze treinreis naar Chiang Mai.
Vervolgens zijn we naar het treinstation van Bangkok gebracht (Bangkok Hua Lamphong Main Station). In de vetrekhal hebben we nog gesproken met een Duits stel dat ook op weg was naar Chiang Mai. Daarna zijn we ingestapt op weg naar ons volgende avontuur.
Woensdag 10 februari 2010 : Nachttrein van Bangkok naar Chiang Mai
De nachttrein van Bangkok naar Chiang Mai is een van de manieren om naar Chaing Mai te reizen. Andere opties zijn het vliegtuig, de express bus of een prive taxi.
In de avonturen tour van Greenwood zit een treinreis inbegrepen. Een avontuur is het zeker.
Naar een transfer met de taxi worden we afgezet op het treinstation van Bangkok. We komen binnen in een grote vertrekhal. Deze is niet veel anders dan andere grote stations binnen Europa. Het enige verschil zijn misschien de toiletten. Deze zijn zo bij zo vies te noemen.
We wachten op stoeltjes tot dat de trein aankomt. Het treinstations is een kop station. Wat betekent dat alles start en stopt op dit station. Het treinstation zit vol met internationele reizigers. Veel al packpack toeristen. De treinreis naar Chian Mia is dan ook goedkoop is vergelijking tot een reis per vliegtuig.
We hebben, op aanraden, gekozen voor een treinkaartje in de tweede klasse. De trein staat er al als we willen instappen. Het is al druk in onze wagon. Er is nauwelijks plek voor onze bagage. De wagon is gevuld met reizigers uit landen als Rusland, Frankrijk, Amerika, Duitsland en andere landen die we niet kunnen thuisbrengen op basis van de spraak. Er zijn geen Thai aanwezig, behalve dan het personeel.
We kunnen ons op dit moment niet voorstellen dat deze wagon ook dienst doet als slaapplaats. Maar vanuit de youtube filmpjes weten we dat de gehele wagon wordt omgetoverd tot een slaaptrein.
Maar eerst volgt het eten. Dat is niet inbegrepen. Een oude dame neemt de bestellingen op. Het eten is goedkoop en rederlijk eetbaar. Naast ons zit een Nederlands stel. We raken aan de praat.
Het is enorm koud in de trein. En al snel zie je dat iedereen zit probeert zo warm mogelijk aan te kleden. Zo ook wij.
Op een gegeven moment is het slaaptijd. Aan het begin van de wagon begint een toneelstukje. De steward, een oude man met veel humor, gaan aan de slag met het omvormen van de zitplaatsen tot slaapplaatsen. Een karwei wat het waarschijnlijk al jaren doet. De reizigers kijken toe.
Elke kant wordt omgevormd tot twee slaapplaatsen. Zo onstaan er stapelbedden. Beneden lig je een stuk aangenamer. De slaapplaats is ruimer. De bovenslaap is kleiner en zeer koud. De airco blaast in het bed. Ondanks het dunnen deken is het daarboven niet warm te krijgen.
Bettina gaat beneden slapen. Ik slaap boven. Mijn rugzak ligt bij Bettina op bed en wordt vast getekend. De Thai vetrouw ik compleet. Maar onze mede backpackers niet. Er vallen al teveel ogen op de dure camera apparatuur.
De koffers keten ik vast met een extra staaldraad met slot. Nee, aan onze spullen komt niemand. Aan alles heb ik van te voren al nagedacht. Voor die plekken die niet te vertrouwen zijn, nemen we geen risico.
Voor diegene die dat wil kan zijn tanden poetsen in het spartaanse sainitair van de trein. De WC's zijn al even vies als op het station. Alleen in geval van nood ga je naar de veel te kleine WC's van deze trein.
Ik ben blij dat ik met ipod speler bij me heb. Met een spannend boek "De duistere kant" breng ik de nacht meer wakend dan slapend door. Het is ongelofelijk koud.
De trein boemelt langzaam door het landschap van Thailand. Geen HSL, zelfs geen sneltrein. Maar een boemeltrein die zich langzaam verplaatst in de nacht.
Het wordt langzaam ligt. De reizigers om ons heen worden ook langzaam wakker. Hier en daar wordt een bed teruggevormd naar twee zitplaatsen. Wij laten ons bed niet omvormen. Ik kruip bij Bettina in de slaapplaats. Samen kijken we uit het raam naar het nieuwe landschap. Bomen, landschappen, hier en daar een mens. Langzaam worden we wakker en vertellen we aan elkaar onze belevenissen van de nacht. Langzaam wordt ik weer een beetje wakker.
De nachttrein is zeker een belevenis. Alleen hoop ik niet meer dat we deze belevenis snel moeten herhalen. Dan kiezen Bettina en ik liever voor de extra kosten van een binnenlandse vlucht.
Op een gegeven moment moet ook ons bed omgevormd worden tot een zitplaats. We filmen het allemaal. Vervolgens zitten we in afwachten van de aankomst in Chiang Mai.
Het ziet er buiten allemaal groen uit. We vragen ons af wat de werkelijke temperatuur buiten is.
Ongeveer een uur later dan gepland, rolt de trein het station van Chiang Mai op. We zijn blij dat we naar buiten mogen. We snuiven de frisse lucht van Chiang Mai op. Het is kouder dan in Bangkok. Maar wel aangenaam.
Al snel hebben we de chaffeur gevonden die onze transfer verzorgt naar het Down Town Inn hotel in Chiang Mai.
In de avonturen tour van Greenwood zit een treinreis inbegrepen. Een avontuur is het zeker.
Naar een transfer met de taxi worden we afgezet op het treinstation van Bangkok. We komen binnen in een grote vertrekhal. Deze is niet veel anders dan andere grote stations binnen Europa. Het enige verschil zijn misschien de toiletten. Deze zijn zo bij zo vies te noemen.
We wachten op stoeltjes tot dat de trein aankomt. Het treinstations is een kop station. Wat betekent dat alles start en stopt op dit station. Het treinstation zit vol met internationele reizigers. Veel al packpack toeristen. De treinreis naar Chian Mia is dan ook goedkoop is vergelijking tot een reis per vliegtuig.
We hebben, op aanraden, gekozen voor een treinkaartje in de tweede klasse. De trein staat er al als we willen instappen. Het is al druk in onze wagon. Er is nauwelijks plek voor onze bagage. De wagon is gevuld met reizigers uit landen als Rusland, Frankrijk, Amerika, Duitsland en andere landen die we niet kunnen thuisbrengen op basis van de spraak. Er zijn geen Thai aanwezig, behalve dan het personeel.
We kunnen ons op dit moment niet voorstellen dat deze wagon ook dienst doet als slaapplaats. Maar vanuit de youtube filmpjes weten we dat de gehele wagon wordt omgetoverd tot een slaaptrein.
Maar eerst volgt het eten. Dat is niet inbegrepen. Een oude dame neemt de bestellingen op. Het eten is goedkoop en rederlijk eetbaar. Naast ons zit een Nederlands stel. We raken aan de praat.
Het is enorm koud in de trein. En al snel zie je dat iedereen zit probeert zo warm mogelijk aan te kleden. Zo ook wij.
Op een gegeven moment is het slaaptijd. Aan het begin van de wagon begint een toneelstukje. De steward, een oude man met veel humor, gaan aan de slag met het omvormen van de zitplaatsen tot slaapplaatsen. Een karwei wat het waarschijnlijk al jaren doet. De reizigers kijken toe.
Elke kant wordt omgevormd tot twee slaapplaatsen. Zo onstaan er stapelbedden. Beneden lig je een stuk aangenamer. De slaapplaats is ruimer. De bovenslaap is kleiner en zeer koud. De airco blaast in het bed. Ondanks het dunnen deken is het daarboven niet warm te krijgen.
Bettina gaat beneden slapen. Ik slaap boven. Mijn rugzak ligt bij Bettina op bed en wordt vast getekend. De Thai vetrouw ik compleet. Maar onze mede backpackers niet. Er vallen al teveel ogen op de dure camera apparatuur.
De koffers keten ik vast met een extra staaldraad met slot. Nee, aan onze spullen komt niemand. Aan alles heb ik van te voren al nagedacht. Voor die plekken die niet te vertrouwen zijn, nemen we geen risico.
Voor diegene die dat wil kan zijn tanden poetsen in het spartaanse sainitair van de trein. De WC's zijn al even vies als op het station. Alleen in geval van nood ga je naar de veel te kleine WC's van deze trein.
Ik ben blij dat ik met ipod speler bij me heb. Met een spannend boek "De duistere kant" breng ik de nacht meer wakend dan slapend door. Het is ongelofelijk koud.
De trein boemelt langzaam door het landschap van Thailand. Geen HSL, zelfs geen sneltrein. Maar een boemeltrein die zich langzaam verplaatst in de nacht.
Het wordt langzaam ligt. De reizigers om ons heen worden ook langzaam wakker. Hier en daar wordt een bed teruggevormd naar twee zitplaatsen. Wij laten ons bed niet omvormen. Ik kruip bij Bettina in de slaapplaats. Samen kijken we uit het raam naar het nieuwe landschap. Bomen, landschappen, hier en daar een mens. Langzaam worden we wakker en vertellen we aan elkaar onze belevenissen van de nacht. Langzaam wordt ik weer een beetje wakker.
De nachttrein is zeker een belevenis. Alleen hoop ik niet meer dat we deze belevenis snel moeten herhalen. Dan kiezen Bettina en ik liever voor de extra kosten van een binnenlandse vlucht.
Op een gegeven moment moet ook ons bed omgevormd worden tot een zitplaats. We filmen het allemaal. Vervolgens zitten we in afwachten van de aankomst in Chiang Mai.
Het ziet er buiten allemaal groen uit. We vragen ons af wat de werkelijke temperatuur buiten is.
Ongeveer een uur later dan gepland, rolt de trein het station van Chiang Mai op. We zijn blij dat we naar buiten mogen. We snuiven de frisse lucht van Chiang Mai op. Het is kouder dan in Bangkok. Maar wel aangenaam.
Al snel hebben we de chaffeur gevonden die onze transfer verzorgt naar het Down Town Inn hotel in Chiang Mai.
maandag 15 februari 2010
Dinsdag : 9 februari 2010
Vanochtend om 07.00 uur opgestaan. De boel weer ingepakt en gelijk meegenomen naar het ontbijt buffet. Het ontbijt buffert was lekker. Daarna zijn we uitgecheckt. Vandaag hebben we namelijk weer een druk programma. Het is ongeveer zo'n 34 graden vandaag.
We gaan vandaag op weg naar de Hell-Fire Pass. Op de Hell-Fire pass ligt de oude spoorlijn. Het is ongelofelijk wat de slaven hebben aan werk hebben moeten verrichten om deze pas te maken. Vele duizenden mensen storven aan allerlei ontberingen. Ziektes, uitputting, verhongering, noem het maar op. Het bijbehorende museum spreekt boekdelen. Het geeft in een duidelijke tijdlijn weer wat er allemaal gebeurd is.
Het was voor ons al een zware klim om er te komen. De luchtvochtigheid en de temperatuur maakte het extra zwaar. Veel van het bamboo om het wandelpad was door toeristen in de brand gestoken. Het was de bedoeling dat deze spoorweg de Japanse troepen in Birma zou gaan bevoorraden. Dat is uiteindelijk ook wel gelukt.
We zijn overigens ook nog onze oude gids (Klong tour), Rabbit, tegen gekomen. Het blijft een kleine wereld.
Daarna zijn we gaan lunchen. Ons restaurant was vlak bij het treinstation van Ban Nam Tok. Vervolgens hebben we om 13.00 uur het boemeltreintje genomen naar het plaatsje Ta Ke Len. Vergeet de luxe van het Nederlandse openbaar vervoer als je deze trein neemt. Houte banken, geen vering en geen ramen. Maar wel voldoende plaats. We hadden een wagon voor ons zelf. Het terrein waar we doorheen reden was indrukwekkend en beeldschoon. Uiteindelijk zijn we over de houten viaducten van de river Kwai gereden. Natuurlijk weer mooie plaatjes geschoten. Die plaatjes krijg ik op dit moment niet geplaatst. De foto's mogen namelijk niet groter zijn dan 8 megapixels.
We overnachten in de River Kwai Botanic Garden. Dit is echt een uniek hotel. Onze hotelkamers drijven op het water. Je moet je niet teveel voorstellen van deze hotelkamers. Maar toch is er een douche, warm water, twee bedden en airco. Onze veranda bestaat uit een houten twee zits bank. Samen strijken we neer en kijken we over de rivier die letterlijk aan onze voeten ligt. We horen vogels en krekels. Het is een bijzondere belevenis. Ik ben bang voor eventuele muggen die binnen dringen tussen de vele kieren.
Bettina neemt een heerlijke olie massage. Ze geniet er van en komt volledig relaxed terug.
's avonds is er een buffet en kijken we met z'n allen uit over de rivier. Een prachtige zonsondergang maakt de avond helemaal af. Het was weer een prachtige dag.
Morgenochtend worden we om 06.30 gewekt.
We gaan vandaag op weg naar de Hell-Fire Pass. Op de Hell-Fire pass ligt de oude spoorlijn. Het is ongelofelijk wat de slaven hebben aan werk hebben moeten verrichten om deze pas te maken. Vele duizenden mensen storven aan allerlei ontberingen. Ziektes, uitputting, verhongering, noem het maar op. Het bijbehorende museum spreekt boekdelen. Het geeft in een duidelijke tijdlijn weer wat er allemaal gebeurd is.
Het was voor ons al een zware klim om er te komen. De luchtvochtigheid en de temperatuur maakte het extra zwaar. Veel van het bamboo om het wandelpad was door toeristen in de brand gestoken. Het was de bedoeling dat deze spoorweg de Japanse troepen in Birma zou gaan bevoorraden. Dat is uiteindelijk ook wel gelukt.
We zijn overigens ook nog onze oude gids (Klong tour), Rabbit, tegen gekomen. Het blijft een kleine wereld.
Daarna zijn we gaan lunchen. Ons restaurant was vlak bij het treinstation van Ban Nam Tok. Vervolgens hebben we om 13.00 uur het boemeltreintje genomen naar het plaatsje Ta Ke Len. Vergeet de luxe van het Nederlandse openbaar vervoer als je deze trein neemt. Houte banken, geen vering en geen ramen. Maar wel voldoende plaats. We hadden een wagon voor ons zelf. Het terrein waar we doorheen reden was indrukwekkend en beeldschoon. Uiteindelijk zijn we over de houten viaducten van de river Kwai gereden. Natuurlijk weer mooie plaatjes geschoten. Die plaatjes krijg ik op dit moment niet geplaatst. De foto's mogen namelijk niet groter zijn dan 8 megapixels.
We overnachten in de River Kwai Botanic Garden. Dit is echt een uniek hotel. Onze hotelkamers drijven op het water. Je moet je niet teveel voorstellen van deze hotelkamers. Maar toch is er een douche, warm water, twee bedden en airco. Onze veranda bestaat uit een houten twee zits bank. Samen strijken we neer en kijken we over de rivier die letterlijk aan onze voeten ligt. We horen vogels en krekels. Het is een bijzondere belevenis. Ik ben bang voor eventuele muggen die binnen dringen tussen de vele kieren.
Bettina neemt een heerlijke olie massage. Ze geniet er van en komt volledig relaxed terug.
's avonds is er een buffet en kijken we met z'n allen uit over de rivier. Een prachtige zonsondergang maakt de avond helemaal af. Het was weer een prachtige dag.
Morgenochtend worden we om 06.30 gewekt.
Maandag : 8 februari 2009
We zijn vanochtend vroeg opgestaan om deel te nemen aan een nieuwe tour. Dit maal gaan we naar de River Kwai. Kwai betekent rivier. Dat hebben we althans te horen gekregen van onze gids. Dit maal bestond het reisgezelschap uit Bettina en Dick en nog twee andere heren uit Nederland, John en Henry. Onze gids had de naam Moha. Een rustige man die veel wist te vertellen. Onderweg naar de drijvende markt (Damnern Saduck) stoppen we langs de weg. We zijn dicht in de buurt van de zee. Er vindt hier op kleine schaal zoutwinning plaats. Daarbij wordt het zeewater gebruikt. Dit proces vindt alleen plaats in het droge seizoen. In het natte seizoen kan dit niet door de vele regen (dus zoet water). De kust lijn van Thailand wordt bewaakt door Mangrove wouden. Voor een gedeelte is dit inmiddels verwoest. Consequentie daarvan zijn overstromingen. Inmiddels ziet men in dat deze wouden essentieel zijn, en worden ze herpland.
Vervolgens zijn we doorgereis naar een plaatsje waar er een dagelijkse markt plaatsvind op het spoor. Mensen lopen dus over het spoor. De marktwaar staat deels op het spoor. Als de trein er aan komt wordt alles super snel naar binnen gehaald. Het is een bizar gezicht. Daar waar eerst het groenten, fruit en vlees uitgestald stond, is nu ruimte gemaakt voor de trein. Deze trein komt langzaam binnen gereden. Ik heb er prachtige video van kunnen maken.
Vervolgens zijn we doorgereden naar de drijvende markt op 100 km afstand van Bangkok (provincie Ratchaburi). Daar zijn we met een longtail boot door de kanalen naar de drijvende markt gebracht. Het is vooral bedoeld voor de toeristen. Wat dat betreft dus minder leuk. Daar zijn we overgestapt in een klein bootje wat geroeid werdt door vrouw. Vervolgens wordt je langs de kraampjes gevaren. Daarna hebben we koffie gedronken. In Thailand krijg je meestal oploskoffie. Bij de speciale kraampjes wordt de koffie gemalen. Daar krijg je dan een echte westerse bak koffie.
Daarna zijn we verder gereist met de mini-van. Om vervolgens bij de river Kwai uit te komen. Onze gids heeft uitgelegd. Dat de river Kwai bestaat uit twee rivieren. De kleine en de grote rivier. River Kwai is de naam die de westerse toeristen herkennen van de film. In werkelijkheid heeft de rivier een andere naam.
Bij de rivier hebben we een lunch gebruikt. Vervolgens zijn we met een snelle long-tail boot vertrokken naar de begraafplaats. Daar is een deel van de mensen begraven die zijn omgekomen bij het maken van de brug over de river Kwai. Er is daar ook een herdenkingsmonument. Het vreemde is dat alleen de Westerse doden herdacht worden. Tienduizenden Thai zijn overleden bij het maken van de brug. Daar wordt echter nooit over gesproken. Triest.
Nadat we de begraafplaats hebben bezocht zijn we opnieuw met de snelle long-tailboot verder gegaan. Dit maal op weg naar de daadwerkelijke "bridge over the river Kwai". Die brug ziet er totaal anders uit dan in de gelijknamige film. Dat klopt ook, omdat de film niet in Thailand is geschoten, maar elders. Vervolgens zijn we over de brug heen gelopen. De brug bestaat uit nog originele delen en nieuwe delen. Aan het einde van de burg speelde nog een straatmuzikant. Met deze muzikant hebben we nog veel plezier beleefd. Vervolgens zijn we terug gelopen. Toen kwam de trein. Alle toeristen die op de brug lopen gaan dan aan de kant en de trein de komt vervolgens langs.
In Nederland moet alles voldoen aan de hoogste veiligheidseisen. In Thailand niet. In Thailand maakt men zich niet druk of je over een spoor heen loopt. Een ieder is verantwoordelijk voor zijn eigen veiligheid. Lopen over de brug is niet altijd een veilig. Maar daar ligt dan ook het avontuur.
Na al deze indrukken zijn we vertrokken naar het hotel, het River Kwai Village Hotel. Dit is een hotel wat aan de rivier ligt. Normaal hadden we een hotelkamer gekregen die niet aan het water zou liggen. Maar door renovatie werkzaamheden kregen we een luxere kamer aan het water. Op het balkon keken we uit over de rivier. De kamer was simpel maar schoon.
's Avonds zijn hebben we een buffet genomen van het hotel. Het was best wel druk in het hotel. Er waren veel russen in het hotel. Russen maken veel lawaai, evenals Duitsers. Met russen moet je oppassen. Ook zijn de Russen niet geliefd bij het personeel van de hotels. Ze blaffen namelijk het personeel af. Fijne mensen toch die russen.
Het eten was lekker. Daarna zijn we gaan kijken naar een folk dans van Birma personeel van het hotel. Het viel ons een beetje tegen. Teveel herrie, weinig muziek.
Tijdens het eten was er een man die gitaar speelde en zong. We raakten aan de praat. Hij speelde 's avonds in de bar verder. Daar zijn we nog naar toe gegaan. Ik heb daar samen met hem nog wat nummers gezongen. Het was leuk om samen muziek te maken. We wisten elkaar goed aan te vullen.
Uiteindelijk zijn we moe maar voldaan naar bed gegaan.
Ik ben nu (lees maandag, 15 februari) het reisverslag aan het uitwerken. Ik ben samen met Bettina op een gegeven moment het reisverslag via de memo recorder aan het vastleggen gegaan. Dit ben ik dag voor dag aan het uitwerken. Dat betekent dus dat ik een flinke achterstand heb. Zo meteen gaan we naar een olifanten werkkamp. De voorgaande drie dagen hebben we doorgebracht in de jungle van Thailand. Dus blijf vooral lezen. Ik probeer de blog bij te werken, maar de tijd is het probleem.
We hebben het in ieder geval prima naar ons zin. We beleven meer dan we normaal in een volledig jaar meemaken en genieten volop. Ik heb begrepen dat het hartje winter is in Nederland. Het is voor ons nauwelijks meer voor te stellen. Het is hier overdag zo een 30 graden. Door de lagere luchtvochtigheid in Chiang Mai is het veel beter uit te houden.
We houden jullie op de hoogte. Willen jullie reageren op het verslag, dan kan dat. Jullie berichten worden vanaf nu rechtstreeks geplaatst.
Groetjes,
Dick en Bettina
Vervolgens zijn we doorgereis naar een plaatsje waar er een dagelijkse markt plaatsvind op het spoor. Mensen lopen dus over het spoor. De marktwaar staat deels op het spoor. Als de trein er aan komt wordt alles super snel naar binnen gehaald. Het is een bizar gezicht. Daar waar eerst het groenten, fruit en vlees uitgestald stond, is nu ruimte gemaakt voor de trein. Deze trein komt langzaam binnen gereden. Ik heb er prachtige video van kunnen maken.
Vervolgens zijn we doorgereden naar de drijvende markt op 100 km afstand van Bangkok (provincie Ratchaburi). Daar zijn we met een longtail boot door de kanalen naar de drijvende markt gebracht. Het is vooral bedoeld voor de toeristen. Wat dat betreft dus minder leuk. Daar zijn we overgestapt in een klein bootje wat geroeid werdt door vrouw. Vervolgens wordt je langs de kraampjes gevaren. Daarna hebben we koffie gedronken. In Thailand krijg je meestal oploskoffie. Bij de speciale kraampjes wordt de koffie gemalen. Daar krijg je dan een echte westerse bak koffie.
Daarna zijn we verder gereist met de mini-van. Om vervolgens bij de river Kwai uit te komen. Onze gids heeft uitgelegd. Dat de river Kwai bestaat uit twee rivieren. De kleine en de grote rivier. River Kwai is de naam die de westerse toeristen herkennen van de film. In werkelijkheid heeft de rivier een andere naam.
Bij de rivier hebben we een lunch gebruikt. Vervolgens zijn we met een snelle long-tail boot vertrokken naar de begraafplaats. Daar is een deel van de mensen begraven die zijn omgekomen bij het maken van de brug over de river Kwai. Er is daar ook een herdenkingsmonument. Het vreemde is dat alleen de Westerse doden herdacht worden. Tienduizenden Thai zijn overleden bij het maken van de brug. Daar wordt echter nooit over gesproken. Triest.
Nadat we de begraafplaats hebben bezocht zijn we opnieuw met de snelle long-tailboot verder gegaan. Dit maal op weg naar de daadwerkelijke "bridge over the river Kwai". Die brug ziet er totaal anders uit dan in de gelijknamige film. Dat klopt ook, omdat de film niet in Thailand is geschoten, maar elders. Vervolgens zijn we over de brug heen gelopen. De brug bestaat uit nog originele delen en nieuwe delen. Aan het einde van de burg speelde nog een straatmuzikant. Met deze muzikant hebben we nog veel plezier beleefd. Vervolgens zijn we terug gelopen. Toen kwam de trein. Alle toeristen die op de brug lopen gaan dan aan de kant en de trein de komt vervolgens langs.
In Nederland moet alles voldoen aan de hoogste veiligheidseisen. In Thailand niet. In Thailand maakt men zich niet druk of je over een spoor heen loopt. Een ieder is verantwoordelijk voor zijn eigen veiligheid. Lopen over de brug is niet altijd een veilig. Maar daar ligt dan ook het avontuur.
Na al deze indrukken zijn we vertrokken naar het hotel, het River Kwai Village Hotel. Dit is een hotel wat aan de rivier ligt. Normaal hadden we een hotelkamer gekregen die niet aan het water zou liggen. Maar door renovatie werkzaamheden kregen we een luxere kamer aan het water. Op het balkon keken we uit over de rivier. De kamer was simpel maar schoon.
's Avonds zijn hebben we een buffet genomen van het hotel. Het was best wel druk in het hotel. Er waren veel russen in het hotel. Russen maken veel lawaai, evenals Duitsers. Met russen moet je oppassen. Ook zijn de Russen niet geliefd bij het personeel van de hotels. Ze blaffen namelijk het personeel af. Fijne mensen toch die russen.
Het eten was lekker. Daarna zijn we gaan kijken naar een folk dans van Birma personeel van het hotel. Het viel ons een beetje tegen. Teveel herrie, weinig muziek.
Tijdens het eten was er een man die gitaar speelde en zong. We raakten aan de praat. Hij speelde 's avonds in de bar verder. Daar zijn we nog naar toe gegaan. Ik heb daar samen met hem nog wat nummers gezongen. Het was leuk om samen muziek te maken. We wisten elkaar goed aan te vullen.
Uiteindelijk zijn we moe maar voldaan naar bed gegaan.
Ik ben nu (lees maandag, 15 februari) het reisverslag aan het uitwerken. Ik ben samen met Bettina op een gegeven moment het reisverslag via de memo recorder aan het vastleggen gegaan. Dit ben ik dag voor dag aan het uitwerken. Dat betekent dus dat ik een flinke achterstand heb. Zo meteen gaan we naar een olifanten werkkamp. De voorgaande drie dagen hebben we doorgebracht in de jungle van Thailand. Dus blijf vooral lezen. Ik probeer de blog bij te werken, maar de tijd is het probleem.
We hebben het in ieder geval prima naar ons zin. We beleven meer dan we normaal in een volledig jaar meemaken en genieten volop. Ik heb begrepen dat het hartje winter is in Nederland. Het is voor ons nauwelijks meer voor te stellen. Het is hier overdag zo een 30 graden. Door de lagere luchtvochtigheid in Chiang Mai is het veel beter uit te houden.
We houden jullie op de hoogte. Willen jullie reageren op het verslag, dan kan dat. Jullie berichten worden vanaf nu rechtstreeks geplaatst.
Groetjes,
Dick en Bettina
zondag 7 februari 2010
Zondag 07-02-2010 : Tempels en paleis van de Koning
We hebben lekker geslapen, maar zouden graag nog verder uitslapen. Maar we moeten om 08.30 beneden in de lobby staan voor de tempel toch in Bangkok. We gaan vandaag de belangrijkste tempels bezoeken evenals het paleis van de Koning. Nadat we weer genoten hebben van weer een heerlijk ontbijt, pakken we onze spullen en staan we klaar. We hebben vandaag haast een prive tour. Samen met nog een ander stel gaan we op pad. Onze gids is dit maar een vrouw. Ze weet veel over haar land en de tempels. Ze raakt niet uitgepraat. De meeste gidsen praten goed Engels.
Het is vandaag zeer warm. Onze bus heeft natuulijk air conditioning. De eerste tempel die we bezoeken is mij te toeristisch. Het is super druk. Dat komt deels omdat het een zondag is. De Thai hebben ook vrij op een Zondag. Het is de Gouden Bhouda die we bezoeken. Deze Bhouda is van volledig 24 karaats goud. Net zoals bij elke tempel moet je je schoenen uit trekken. Het is altijd maar weer de vraag of ze er staan als je terug komt. Niet zozeer dat we bang zijn dat de Thai ze pakken, maar eerder de touristen uit andere landen.
De gouden Bhouda is indukwekkend. Vele Thai bidden. Foto's nemen is gelukkig geen probleem. Daarna vertrekken we naar het paleis van de Koning. Een gigantisch groot complex van tempels en paleizen. Het is moeilijk om in woorden te beschrijven. Alle verschillende vorsten hebbn hun eigen nalatenschap achtergelaten. Dat vind je terug in de verschillende bouwstijlen die gebruikt zijn. Als er een plek indrukwekkend is, dan is het deze. Nu maar hopen dat all deze foto's gelukt zijn.
Vervolgens gaan we naar een echt Thai restaurant. Er wordt hier niet rekening gehouden met de westerling. Er eten dan ook alleen maar Thai. Dat maakt dat het eten pittig is. Maar wel genieten. Vervolgens vertrekken we naar het hotel. Daar vallen we als een blok in slaap.
Vervolgens duik ik achte de PC om me vingers blauw te te tikkn.
Ik weet niet hoe snel ik weer een PC met internet kan vinden. Morgen gaan we de River Kwai tour doen. Dat betekent dat we de bagage in dit hotel laten en met een kleine koffer twee overnachtingen maken in lokale hotels. We zijn erg benieuwd wat deze tour ons gaat brengen.
Tot zover is deze vakantie echt werelds.
Het is vandaag zeer warm. Onze bus heeft natuulijk air conditioning. De eerste tempel die we bezoeken is mij te toeristisch. Het is super druk. Dat komt deels omdat het een zondag is. De Thai hebben ook vrij op een Zondag. Het is de Gouden Bhouda die we bezoeken. Deze Bhouda is van volledig 24 karaats goud. Net zoals bij elke tempel moet je je schoenen uit trekken. Het is altijd maar weer de vraag of ze er staan als je terug komt. Niet zozeer dat we bang zijn dat de Thai ze pakken, maar eerder de touristen uit andere landen.
De gouden Bhouda is indukwekkend. Vele Thai bidden. Foto's nemen is gelukkig geen probleem. Daarna vertrekken we naar het paleis van de Koning. Een gigantisch groot complex van tempels en paleizen. Het is moeilijk om in woorden te beschrijven. Alle verschillende vorsten hebbn hun eigen nalatenschap achtergelaten. Dat vind je terug in de verschillende bouwstijlen die gebruikt zijn. Als er een plek indrukwekkend is, dan is het deze. Nu maar hopen dat all deze foto's gelukt zijn.
Vervolgens gaan we naar een echt Thai restaurant. Er wordt hier niet rekening gehouden met de westerling. Er eten dan ook alleen maar Thai. Dat maakt dat het eten pittig is. Maar wel genieten. Vervolgens vertrekken we naar het hotel. Daar vallen we als een blok in slaap.
Vervolgens duik ik achte de PC om me vingers blauw te te tikkn.
Ik weet niet hoe snel ik weer een PC met internet kan vinden. Morgen gaan we de River Kwai tour doen. Dat betekent dat we de bagage in dit hotel laten en met een kleine koffer twee overnachtingen maken in lokale hotels. We zijn erg benieuwd wat deze tour ons gaat brengen.
Tot zover is deze vakantie echt werelds.
Zaterdag 06-02-2010 : Klong Tour
Vandaag staat een nieuwe tocht op het programma. We gaan de Klong Tour doen. Even zijn we bang dat het een herhaling is van de long-tail boottochten op de fietstour. Maar het is toch totaal anders.
We staan op en gaan ontbijten. We hebben allebei goed geslapen. Het ontbijt is zeer uitgebreid. Warm- en koud eten zijn onderdeel van het ontbijt. De thai eten drie maal per dag warm eten. Ik pas me snel aan. Na het ontbijten worden we om 09.30 opgepikt in de loby van het hotel. Samen met een redelijk grote groep mensen vertrekken we naar de rivier. Vandaar uit vetrekken we met een grote bood naar een andere provincie (ongeveer een 1 uur reizen). Daar aangekomen is er een kleine markt. Ook halen we water en wat te eten. Vervolgens gaan we met een long-tail boot de Klongs in. De snelle boot brengt ons in een wirwar van kanelen. De armoede is in deze klongs minder dan de klong in Bangkok. Het is veel groener. Ook hier weer zwaaiende mensen. Voor ons is het een actractie. Maar ik weet zeker dat ook wij, de buitenlanders, een actractie zijn. Het aantal buitenlanders is zeer beperkt. Dat vind ik alleen maar prachtig. Het is nog niet zo toeristisch.
We leggen aan bij een tempel. Dit is een prachtig tempel complex. Onze gids vertelt ons veel over het land en de gebruiken. Het is warm. Maar goed te doen. In de tempel is een zittende boedda te bewonderen. Het maakt veel indruk op me. De Thai zijn mensen die zeer actief hun geloof beleiden. Ik kan me goed vinden in hun normen en waarden. Vervolgens gaan we verder met de boot. De klongs worden te ondiep. Daarom wordt de groep gesplitst. Met vier man gaan we in een soort van speedboot verder. Het gaat ongelofelijk snel. Onderweg kijk je je ogen uit naar alles wat je langs ziet komen. De wind maakt de temperatuur draagelijk. We genieten.
Na deze dolle rit komen we aan bij een drijvend restaurant. Hier eten we met de gehele groep. Het is hier aardig, maar zeker niet zo lekker als gisteren. Vervolgens gaan we terug richting Bangkok. We komen ergens in de namiddag aan.
Daar duiken we snel onder de douche. We gaan vanavond namelijk naar een diner met traditionele dans. Om naar het restaurant te komen is echter een ander verhaal. We hebben een taxi met een gekke chauffer. Deze zegt telkens dat hij weet waar het is. Maar hij weet het niet. We rijden lang rond. En met veel vragen en om rijden komen we uiteindelijk op de plaats van bestemming.
Het eten is niet zo bijzonder. Maar de show wel. Er wordt een hoop meer duidelijk over het geloof van de Thai. De methologie wordt uitgelegd in video's. Vervolgens wordt als uitgebeeld in een live show. Het is een prachtig schouwspel. Gelukkig verloopt de rit terug stukken beter. We stappen in het taxi met een chauffeur die goed Engels kan. We hebben een zeer leuk gesprek met deze man. De rit verloopt snel.
Ook vandaag kunnen we terug kijken op een zeer geslaagde dag.
We staan op en gaan ontbijten. We hebben allebei goed geslapen. Het ontbijt is zeer uitgebreid. Warm- en koud eten zijn onderdeel van het ontbijt. De thai eten drie maal per dag warm eten. Ik pas me snel aan. Na het ontbijten worden we om 09.30 opgepikt in de loby van het hotel. Samen met een redelijk grote groep mensen vertrekken we naar de rivier. Vandaar uit vetrekken we met een grote bood naar een andere provincie (ongeveer een 1 uur reizen). Daar aangekomen is er een kleine markt. Ook halen we water en wat te eten. Vervolgens gaan we met een long-tail boot de Klongs in. De snelle boot brengt ons in een wirwar van kanelen. De armoede is in deze klongs minder dan de klong in Bangkok. Het is veel groener. Ook hier weer zwaaiende mensen. Voor ons is het een actractie. Maar ik weet zeker dat ook wij, de buitenlanders, een actractie zijn. Het aantal buitenlanders is zeer beperkt. Dat vind ik alleen maar prachtig. Het is nog niet zo toeristisch.
We leggen aan bij een tempel. Dit is een prachtig tempel complex. Onze gids vertelt ons veel over het land en de gebruiken. Het is warm. Maar goed te doen. In de tempel is een zittende boedda te bewonderen. Het maakt veel indruk op me. De Thai zijn mensen die zeer actief hun geloof beleiden. Ik kan me goed vinden in hun normen en waarden. Vervolgens gaan we verder met de boot. De klongs worden te ondiep. Daarom wordt de groep gesplitst. Met vier man gaan we in een soort van speedboot verder. Het gaat ongelofelijk snel. Onderweg kijk je je ogen uit naar alles wat je langs ziet komen. De wind maakt de temperatuur draagelijk. We genieten.
Na deze dolle rit komen we aan bij een drijvend restaurant. Hier eten we met de gehele groep. Het is hier aardig, maar zeker niet zo lekker als gisteren. Vervolgens gaan we terug richting Bangkok. We komen ergens in de namiddag aan.
Daar duiken we snel onder de douche. We gaan vanavond namelijk naar een diner met traditionele dans. Om naar het restaurant te komen is echter een ander verhaal. We hebben een taxi met een gekke chauffer. Deze zegt telkens dat hij weet waar het is. Maar hij weet het niet. We rijden lang rond. En met veel vragen en om rijden komen we uiteindelijk op de plaats van bestemming.
Het eten is niet zo bijzonder. Maar de show wel. Er wordt een hoop meer duidelijk over het geloof van de Thai. De methologie wordt uitgelegd in video's. Vervolgens wordt als uitgebeeld in een live show. Het is een prachtig schouwspel. Gelukkig verloopt de rit terug stukken beter. We stappen in het taxi met een chauffeur die goed Engels kan. We hebben een zeer leuk gesprek met deze man. De rit verloopt snel.
Ook vandaag kunnen we terug kijken op een zeer geslaagde dag.
Vrijdag 05-02-2010 : Co Kesseler fietstocht Bangkok
Vanochtend zijn we om 07.00 uur opgestaan in het Eastin hotel. Vervolgens hebben we genoten van een heerlijk lux ontbijt. Ik heb nog foto's gemaakt vanaf de hoogste verdieping van het hotel. Een prachtig uitzicht over Bangkok. Vervolgens zijn we uitgecheckt. De transfer naar het nieuwe hotel was al geregeld door Greenwood travel. Na een half uur rijden kwamen we aan het in Prince Palace hotel. We zijn gelijk door gegaan naar Greenwood travel. Greenwood Travel zit in hetzelfde hotel. Bij Greenwood Travel hebben we alle vouchers opgehaald voor de diverse vluchten en hotels.
Vervolgens hebben we gelijk de Co Kesseler fietstour in " China Town en de tuinen van Sian" geboekt. Deze tour zou al in de middag beginnen. Dus we moesten snel inboeken in het hotel. De hotelkamer was minder dan in het vorige hotel. Geen gratis internet op de hotel kamer. Dat was wel jammer. Daarnaast hadden we nog een klein hygiene probleempje met de badkamer. We hebben snel de noodzakelijke spullen gepakt en zijn vervolgens op weg gegaan naar het verzamelpunt, een hotel in Chinatown. We moesten op eigen gelegenheid het hotel zien te bereiken. De taxi chauffeur probeerde ons op te lichten. Toen wij niet meegingen in zijn spel moesten we uitstappen. Gelukkig hadden we snel daarna een tuk-tuk. Deze bracht ons snel naar het hotel.
We werden ingedeeld bij nog twee andere Nederlanders en een Amerikaan. We hebben de meest waanzinnige tour beleeft die we ons konden bedenken. Na de fietsen te hebben geprobeerd konden we van start door direct China Town in te fietsen. Onze gids wist veel van de wijk. Hij was een student talen. Dat was wel handig. Hij kon zelfs gebrekkig Nederlands. China Town was een ware bevelenis. De smalle straatjes. De drukte. De mensen. De geuren. Ogen, oren en de neus, alles kwam aam bod. Ik heb vele prachtige foto's gemaakt.
Na onze tocht door China Town zijn we met een long-tail boot de river overgestoken. Daar aan gekomen zijn we verder getrokken. Bangkok telt duizenden tempels. Elke tempel is even mooi. De tempels worden gebruikt als buurthuizen. Buiten het beleiden van het geloof, wordt er ook les gegeven, voorlichting, etc. etc. Nadat we de tempel bezocht hadden zijn we met een long-tailboot verder gegaan. Bangkok kent vele kanalen. Ze noemen het ook wel het Venetie van het oosten. Dat is ook wel terecht. Vervolgens zijn we afgezet bij een klein eetgelegenheid aan het water. Daar hebben we ongelofelijk lekker gegeten. De Thai leven om te eten. Het eten is echt lekker.
Na het eten zijn we verder gegaan en hebben we nog een andere tempel bezocht. Vervolgens zijn we met de longtail boot vertrokken richten de tuinen van Siam. Over kleine betonnen paden fietsen we door de tuinen en laagbouw van Bangkok. Om vervolgens ook de wat duurdere gedeelten van Bangkok te komen. Dat zijn een soort voorsteden. De huizen langs de klong (kanalen) zijn soms erg armoedig. Maar overal zwaaien mensen en zwemmen kinderen. De Thai zijn een happy people.
We hebben ook bananen plantages gezien. Uiteindelijk zijn we teruggekeerd bij de rivier. Vandaaruit hebben we opnieuw een longtail boot genomen naar de overkant. Opnieuw fietsen we de drukte van China Town in. Het verkeer is hectisch. Maar toch gaat alles prima. Uiteindelijk arriveren we weer in het hotel.
We nemen de tuk-tuk richting ons hotel. Daar aangekomen nemen we een lekkere douche. Vervolgens gaan we de stad weer in. Daar halen we twee pre-paid kaarten. Zodoende zijn we goedkoop telefonisch bereikbaar.
Door de problemen met de hygiene in de badkamer, krijgen we van de hotelmanager een nieuwe kamer toegewezen. Dit is een suite. Nu hebben we dus twee kamers. Daarnaast ontbijten we in het luxe gedeelte van hotel. We hebben het dus nog niet zo slecht getroffen.
's Avonds genieten we nog van live muziek in het hotel. Het uitzicht vanuit het hotel is overigens prachtig. We besluiten het hotel zelf te gaan ontdekken. Het is een gigantisch complex. Uiteindelijk belanden we boven in toren A. Daar is een karaoke. Ik zing nog wat nummers. Vervolgens duiken we moe en voldaan in bed.
Vervolgens hebben we gelijk de Co Kesseler fietstour in " China Town en de tuinen van Sian" geboekt. Deze tour zou al in de middag beginnen. Dus we moesten snel inboeken in het hotel. De hotelkamer was minder dan in het vorige hotel. Geen gratis internet op de hotel kamer. Dat was wel jammer. Daarnaast hadden we nog een klein hygiene probleempje met de badkamer. We hebben snel de noodzakelijke spullen gepakt en zijn vervolgens op weg gegaan naar het verzamelpunt, een hotel in Chinatown. We moesten op eigen gelegenheid het hotel zien te bereiken. De taxi chauffeur probeerde ons op te lichten. Toen wij niet meegingen in zijn spel moesten we uitstappen. Gelukkig hadden we snel daarna een tuk-tuk. Deze bracht ons snel naar het hotel.
We werden ingedeeld bij nog twee andere Nederlanders en een Amerikaan. We hebben de meest waanzinnige tour beleeft die we ons konden bedenken. Na de fietsen te hebben geprobeerd konden we van start door direct China Town in te fietsen. Onze gids wist veel van de wijk. Hij was een student talen. Dat was wel handig. Hij kon zelfs gebrekkig Nederlands. China Town was een ware bevelenis. De smalle straatjes. De drukte. De mensen. De geuren. Ogen, oren en de neus, alles kwam aam bod. Ik heb vele prachtige foto's gemaakt.
Na onze tocht door China Town zijn we met een long-tail boot de river overgestoken. Daar aan gekomen zijn we verder getrokken. Bangkok telt duizenden tempels. Elke tempel is even mooi. De tempels worden gebruikt als buurthuizen. Buiten het beleiden van het geloof, wordt er ook les gegeven, voorlichting, etc. etc. Nadat we de tempel bezocht hadden zijn we met een long-tailboot verder gegaan. Bangkok kent vele kanalen. Ze noemen het ook wel het Venetie van het oosten. Dat is ook wel terecht. Vervolgens zijn we afgezet bij een klein eetgelegenheid aan het water. Daar hebben we ongelofelijk lekker gegeten. De Thai leven om te eten. Het eten is echt lekker.
Na het eten zijn we verder gegaan en hebben we nog een andere tempel bezocht. Vervolgens zijn we met de longtail boot vertrokken richten de tuinen van Siam. Over kleine betonnen paden fietsen we door de tuinen en laagbouw van Bangkok. Om vervolgens ook de wat duurdere gedeelten van Bangkok te komen. Dat zijn een soort voorsteden. De huizen langs de klong (kanalen) zijn soms erg armoedig. Maar overal zwaaien mensen en zwemmen kinderen. De Thai zijn een happy people.
We hebben ook bananen plantages gezien. Uiteindelijk zijn we teruggekeerd bij de rivier. Vandaaruit hebben we opnieuw een longtail boot genomen naar de overkant. Opnieuw fietsen we de drukte van China Town in. Het verkeer is hectisch. Maar toch gaat alles prima. Uiteindelijk arriveren we weer in het hotel.
We nemen de tuk-tuk richting ons hotel. Daar aangekomen nemen we een lekkere douche. Vervolgens gaan we de stad weer in. Daar halen we twee pre-paid kaarten. Zodoende zijn we goedkoop telefonisch bereikbaar.
Door de problemen met de hygiene in de badkamer, krijgen we van de hotelmanager een nieuwe kamer toegewezen. Dit is een suite. Nu hebben we dus twee kamers. Daarnaast ontbijten we in het luxe gedeelte van hotel. We hebben het dus nog niet zo slecht getroffen.
's Avonds genieten we nog van live muziek in het hotel. Het uitzicht vanuit het hotel is overigens prachtig. We besluiten het hotel zelf te gaan ontdekken. Het is een gigantisch complex. Uiteindelijk belanden we boven in toren A. Daar is een karaoke. Ik zing nog wat nummers. Vervolgens duiken we moe en voldaan in bed.
donderdag 4 februari 2010
En dan Bangkok in
Eenmaal wakker geworden gaan we om 13.00 uur het echte Bangkok in. De wijk waar we nu zitten (Pathumwah) is een rare mix van slopenwijken en moderne architectuur. Alles loopt door elkaar. Hoe meer je naar het Centrum van deze wijk toe gaat, hoe luxer de winkels worden.
Het is zo ongelofelijk druk op straat. Verkeer en mensen zijn een ongestructureerde bende (althans voor onze belevenis). Bangkok is overweldigend. Het is een levende stad. Een stad van grote tegenstellingen. Maar wel een stad die het hart van zijn bezoekers kan stelen.
De warmte is intens. Maar als je je tempo aanpast is het goed te doen.
We hebben veel gelopen, gekeken en geluisterd. Er zijn van die dingen die echt opvallen, zoals de massage salons die om de 10 meter zijn terug te vinden. De prijzen zijn voor de meeste zaken ongelofelijk laag. Wat dat betreft voel je je als westerling enorm rijk en verbaas je je over de prijzen die gevraagd worden.
Ergens tegen het vallen van de avond komen we op een groot plein terecht. Daar zijn twee openlucht tempels. De "Trimuratsi Shrine" en de " Ganesh shrine". Vele mensen bidden. Er worden bloemen gelegd bij de tempels en de wierrook bedwemeld ons. Een prachtige plek. De sfeer is er goed.
We durven het nog niet aan om te eten bij de vele kraampjes die langs het plein staan. Maar dat komt nog wel. Eten is een belangrijk aspect van de cultuur hier.
We besluiten de tuk-tuk terug te nemen. Het onderhandelen over de ritprijs is leuk. Ze proberen je over te halen met hun mee te gaan. Naar je moet opletten, want voor je het weet moet je verplicht een tussenstop maken bij een winkel. De tuk-tuk gaat razendsnel en is (voor onze ogen) levensgevaarlijk. Een belevenis is het zeker.
Uiteindelijk komen we aan in het hotel. Morgen staan we vroeg op. We willen uitgebreid de tijd nemen voor het ontbijt.
Het is zo ongelofelijk druk op straat. Verkeer en mensen zijn een ongestructureerde bende (althans voor onze belevenis). Bangkok is overweldigend. Het is een levende stad. Een stad van grote tegenstellingen. Maar wel een stad die het hart van zijn bezoekers kan stelen.
De warmte is intens. Maar als je je tempo aanpast is het goed te doen.
We hebben veel gelopen, gekeken en geluisterd. Er zijn van die dingen die echt opvallen, zoals de massage salons die om de 10 meter zijn terug te vinden. De prijzen zijn voor de meeste zaken ongelofelijk laag. Wat dat betreft voel je je als westerling enorm rijk en verbaas je je over de prijzen die gevraagd worden.
Ergens tegen het vallen van de avond komen we op een groot plein terecht. Daar zijn twee openlucht tempels. De "Trimuratsi Shrine" en de " Ganesh shrine". Vele mensen bidden. Er worden bloemen gelegd bij de tempels en de wierrook bedwemeld ons. Een prachtige plek. De sfeer is er goed.
We durven het nog niet aan om te eten bij de vele kraampjes die langs het plein staan. Maar dat komt nog wel. Eten is een belangrijk aspect van de cultuur hier.
We besluiten de tuk-tuk terug te nemen. Het onderhandelen over de ritprijs is leuk. Ze proberen je over te halen met hun mee te gaan. Naar je moet opletten, want voor je het weet moet je verplicht een tussenstop maken bij een winkel. De tuk-tuk gaat razendsnel en is (voor onze ogen) levensgevaarlijk. Een belevenis is het zeker.
Uiteindelijk komen we aan in het hotel. Morgen staan we vroeg op. We willen uitgebreid de tijd nemen voor het ontbijt.
Trip naar hotel
Uit het vliegtuig zijn we naar de douane gegaan. Daar zitten echt stereotype ambtenaren. Ze zijn traag en onvriendelijk. Nadat we de paspoortcontrole hebben afgerond, gaan we op weg naar de koffers. Onderweg binnen we nog een kleine 20.000 baht, dat is zo'n 400 euro. Vervolgens zijn we ook gegaan naar Transport. 333travel heeft de transfer geregeld naar het Eastin hotel. Het is nog donker als we vertrekken. Op de snelweg zie je hou druk het is. De zon komt snel op. Voor we het weten komen we aan bij het Eastin hotel.
Het inchecken gaat wel. Maar er zijn geen kamers beschikbaar. We wachen in de lobby. Het personeel is uitermate gastvrij en beleeft. Maar de kamer laat maar op zich wachten. Uiteindelijk om 09.00 uur, 3 uur later na het inchecken, komt de kamer beschikbaar.
We zitten op de 19e verdieping en hebben een mooi uitzicht over Bangkok. De kamer is best wel lux te nemen. Zelf met internet faciliteiten waarvan ik nu gebruik maak.
Vervolgens duiken we het bed in voor een enkel uurtje slaap.
Het inchecken gaat wel. Maar er zijn geen kamers beschikbaar. We wachen in de lobby. Het personeel is uitermate gastvrij en beleeft. Maar de kamer laat maar op zich wachten. Uiteindelijk om 09.00 uur, 3 uur later na het inchecken, komt de kamer beschikbaar.
We zitten op de 19e verdieping en hebben een mooi uitzicht over Bangkok. De kamer is best wel lux te nemen. Zelf met internet faciliteiten waarvan ik nu gebruik maak.
Vervolgens duiken we het bed in voor een enkel uurtje slaap.
Eten tijdens de vlucht
Drie maaltijden in 10 uur tijd. Het vliegtuig eten is niet zo slecht als ik dacht. We komen zeker niet om van de honger. De sevice bij EVA air is prima.
Onwerkelijk
Al die landen waar je over heen vliegt. Het blijft onwerkelijk. In ongeveer 10 uur vliegen zit je bijna aan de andere kant van de wereld. We komen om 06.10 [lokale] tijd aan in Bangkok. We spraken net met iemand die er een vakantiewoning heeft gekocht. We hebben van hem een paar goede tips gehad, Thailand moet echt prachtig zijn. We zullen het gaan beleven
Luisterboeken
Ik heb 13 (luister)boeken meegenomen. De eerste heb ik al uit "komt een vrouw bij de dokter". Een heftig verhaal met meer diepgang dan ik in eerste instantie dacht. Althans, afgaande op wat de media allemaal over de schrijver en het boeken hebben gemeld.
Inmiddels zijn we op de helft van de reis.
Inmiddels zijn we op de helft van de reis.
Slapen in het vliegtuig
Bettina ligt naast me te slapen. Zo kon haar ogen niet meer open houden. Ik zelf ben op dit moment nog niet moe. Ik was vanochtend om 05.00 uur op om de laatste zaken nog te regeln. Niet dat dat een raar tijdstip voor me is, want uitslapen lukt me nooit zo goed. Dat zal deze vakantie niet veel anders zijn. Er is namelijk zoveel te zien en te beleven. Slapen kan altijd nog
Het leven tijdens de vlucht
Het is leuk om te merken hoe snel je in contact komt met mensen om je heen als je iets gemeenschappelijks hebt. In dit geval de reis naar Thailand.
De economy class heeft best wel aardige stoelen. Maar de luxere klasse heeft voor elke stoel een ingebouwd Tv scherm. Op deze schermen kan je een selectie maken uit de beschikbare films. Wij moeten het doen met centrale beeldschermen met daarop zeer veel oude B films. Een voordeel : Jevalt er snel bij in slaap en ze zijn niet moeilijk te volgen.
De economy class heeft best wel aardige stoelen. Maar de luxere klasse heeft voor elke stoel een ingebouwd Tv scherm. Op deze schermen kan je een selectie maken uit de beschikbare films. Wij moeten het doen met centrale beeldschermen met daarop zeer veel oude B films. Een voordeel : Jevalt er snel bij in slaap en ze zijn niet moeilijk te volgen.
woensdag 3 februari 2010
we zitten in het vliegtuig
hoi allemaal
onze reis gaat beginnen. We zitten op it moment in het vliegtuig. We hebben ruime stoelen en zitten op een goese plek.
Ons volgende bericht komt uit bangkok
groetjes
Bettina en Dick
onze reis gaat beginnen. We zitten op it moment in het vliegtuig. We hebben ruime stoelen en zitten op een goese plek.
Ons volgende bericht komt uit bangkok
groetjes
Bettina en Dick
we gaan zo vliegen
we gaan zo vliegen. paspoort controle is achter de rug. we wachten om te mogen instappen. geen vertraging zover
dinsdag 2 februari 2010
Nog wat kleine onverwachte wijzigingen
Het is dan zover. De laatste avond voor ons vertrek richting Thailand. Er is een hoop gebeurd sinds het laatste schrijven op dit blog. We dachten namelijk dat we alles geregeld zouden hebben. Maar ons toer operator kon het hotel niet meer boeken in Krabi. Sterker, geen enkel hotel was meer te boeken in Krabi. Als alternatief werd Phuket aangeboden. Niet echt onze 1e keus, want Phuket is super toeristisch. Maar goed, veel alternatieven waren er niet. Dat betekent echter wel dat het reisschema is aangepast.
03-Feb-10 07.00 Met de auto naar Schiphol
03-Feb-10 09.30 Inchecken
03-Feb-10 12.30 Vlucht Amsterdam naar Bangkok
04-Feb-10 08.30 Aankomst in Bangkok en transfer to Eastin hotel
05-Feb-10 05.00 Avonturen-Tour (17 dagen'
05-Feb-10 10.00 Transfer from Eastin Makkasan to Prince Palace Hotel
05 t/m 08-Feb-10 Prince Palace Hotel (1 twn+abf) [Detail|
05-Feb-10 18.30 Thai diner with classic dance (Diner'
07-Feb-10 08.30 Temples of Bangkok (Lunch'
08-Feb-10 06.30 3-Days River Kwai Tour
08 t/m 09-Feb-10 Kanchanaburi River Kwai Village +(1 twn +abf)
09 t/m 10-Feb-10 Kanchanaburi River Kwai Botanic Garden +(1 twn+abf)
10-Feb-10 19.35 Night train Bangkok - Chiang Mai
11-Feb-10 09.20 Transfer Chiang Mai train station to Down Town inn
11-Feb-10 10.00 Extra ABF at Down Town Inn (breakfast)
11 t/m 12-Feb-10 Chiang Mai Down Town Inn (1 twn+abf)
11-Feb-10 19.00 Kanthoke-diner (Diner) 2
12-Feb-10 09.00 3-Days Jungle trekking (Full Board
14 t/m 18-Feb-10 Chiang Mai Down Town Inn (1 twn+abf)
17-Feb-10 08.30 Doi Suthep & Home Industries (Lunch)
18-Feb-10 08:00 Transfer from Down town inn to Chiangmai Airport
18-Feb-10 12.35 Chiang Mai to Phuket
18-Feb-10 14.30 Transfer to Coconut village
18 t-m 25-Feb-10 Coconut Village Restort
25-Feb-10 20:00 Transfer from Coconut Village Resort to Phuket Airport
25-Feb-10 22.35 Phuket to Bangkok (Airline: TG ,Class Y)
26-Feb-10 03.30 Bangkok naar Amsterdam
We zullen wel zien welke onverwachtse dingen er nog staan te gebeuren.
03-Feb-10 07.00 Met de auto naar Schiphol
03-Feb-10 09.30 Inchecken
03-Feb-10 12.30 Vlucht Amsterdam naar Bangkok
04-Feb-10 08.30 Aankomst in Bangkok en transfer to Eastin hotel
05-Feb-10 05.00 Avonturen-Tour (17 dagen'
05-Feb-10 10.00 Transfer from Eastin Makkasan to Prince Palace Hotel
05 t/m 08-Feb-10 Prince Palace Hotel (1 twn+abf) [Detail|
05-Feb-10 18.30 Thai diner with classic dance (Diner'
07-Feb-10 08.30 Temples of Bangkok (Lunch'
08-Feb-10 06.30 3-Days River Kwai Tour
08 t/m 09-Feb-10 Kanchanaburi River Kwai Village +(1 twn +abf)
09 t/m 10-Feb-10 Kanchanaburi River Kwai Botanic Garden +(1 twn+abf)
10-Feb-10 19.35 Night train Bangkok - Chiang Mai
11-Feb-10 09.20 Transfer Chiang Mai train station to Down Town inn
11-Feb-10 10.00 Extra ABF at Down Town Inn (breakfast)
11 t/m 12-Feb-10 Chiang Mai Down Town Inn (1 twn+abf)
11-Feb-10 19.00 Kanthoke-diner (Diner) 2
12-Feb-10 09.00 3-Days Jungle trekking (Full Board
14 t/m 18-Feb-10 Chiang Mai Down Town Inn (1 twn+abf)
17-Feb-10 08.30 Doi Suthep & Home Industries (Lunch)
18-Feb-10 08:00 Transfer from Down town inn to Chiangmai Airport
18-Feb-10 12.35 Chiang Mai to Phuket
18-Feb-10 14.30 Transfer to Coconut village
18 t-m 25-Feb-10 Coconut Village Restort
25-Feb-10 20:00 Transfer from Coconut Village Resort to Phuket Airport
25-Feb-10 22.35 Phuket to Bangkok (Airline: TG ,Class Y)
26-Feb-10 03.30 Bangkok naar Amsterdam
We zullen wel zien welke onverwachtse dingen er nog staan te gebeuren.
zaterdag 30 januari 2010
De boeking met Greenwood Travel is rond
Eindelijk zijn we dan zo ver. Greenwood Travel heeft ons reisplan aangepast en we zijn akkoord. Dat betekent dus dat de reis er als volgt komt uit te zien.
Het globale reisschema ziet er nu als volgt uit:
Date In Time Flag Arrangement
03-Feb-10 12.30 Vlucht Amsterdam naar Bangkok
04-Feb-10 08.30 Aankomst in Bangkok en transfer to Eastin hotel
05-Feb-10 05.00 Avonturen-Tour (17 dagen'
05-Feb-10 10.00 * Transfer from Eastin Makkasan to Prince Palace Hotel
05-08-Feb-10 - * Prince Palace Hotel (1 twn+abf) [Detail|
05-Feb-10 18.30 * Thai diner with classic dance (Diner'
07-Feb-10 08.30 * Temples of Bangkok (Lunch'
08-Feb-10 06.30 * 3-Days River Kwai Tour
08-09-Feb-10 - * Kanchanaburi River Kwai Village +(1 twn +abf)
09-10-Feb-10 - * Kanchanaburi River Kwai Botanic Garden +(1 twn+abf)
10-Feb-10 19.35 * Night train Bangkok - Chiang Mai
11-Feb-10 09.20 * Transfer Chiang Mai train station to Down Town inn
11-Feb-10 10.00 * Extra ABF at Down Town Inn (breakfast)
11-12-Feb-10 - * Chiang Mai Down Town Inn (1 twn+abf)
11-Feb-10 19.00 * Kanthoke-diner (Diner) 2
12-Feb-10 09.00 * 3-Days Jungle trekking (Full Board
14-18-Feb-10 - * Chiang Mai Down Town Inn (1 twn+abf)
17-Feb-10 08.30 * Doi Suthep & Home Industries (Lunch)
18-Feb-10 08:00 Transfer from Down town inn to Chiangami Airport
18-Feb-10 09.5 Chiang Mai to Bangkok
18-Feb-10 13.30 Bangkok to Krabi
18-Feb-10 14:50 Transfer from Krabi Airport to Phra nang inn
18 tm 25-Feb-10 - KRABI Phra Nang Inn, 1 Twin * + ABF, (Deluxe)
25-Feb-10 16:30 Transfer from Phran nagn inn to Krabi Aiport
25-Feb-10 19.00 Krabi to Bangkok (Airline: TG ,Class Y)
26-Feb-10 03.30 Bangkok naar Amsterdam
Dat betekent dat we Woensdag 3 februari 2010 om 07.30 per auto vertrekken richting Schiphol. We zijn terug op Zaterdagochtend 26 februari.
Het globale reisschema ziet er nu als volgt uit:
Date In Time Flag Arrangement
03-Feb-10 12.30 Vlucht Amsterdam naar Bangkok
04-Feb-10 08.30 Aankomst in Bangkok en transfer to Eastin hotel
05-Feb-10 05.00 Avonturen-Tour (17 dagen'
05-Feb-10 10.00 * Transfer from Eastin Makkasan to Prince Palace Hotel
05-08-Feb-10 - * Prince Palace Hotel (1 twn+abf) [Detail|
05-Feb-10 18.30 * Thai diner with classic dance (Diner'
07-Feb-10 08.30 * Temples of Bangkok (Lunch'
08-Feb-10 06.30 * 3-Days River Kwai Tour
08-09-Feb-10 - * Kanchanaburi River Kwai Village +(1 twn +abf)
09-10-Feb-10 - * Kanchanaburi River Kwai Botanic Garden +(1 twn+abf)
10-Feb-10 19.35 * Night train Bangkok - Chiang Mai
11-Feb-10 09.20 * Transfer Chiang Mai train station to Down Town inn
11-Feb-10 10.00 * Extra ABF at Down Town Inn (breakfast)
11-12-Feb-10 - * Chiang Mai Down Town Inn (1 twn+abf)
11-Feb-10 19.00 * Kanthoke-diner (Diner) 2
12-Feb-10 09.00 * 3-Days Jungle trekking (Full Board
14-18-Feb-10 - * Chiang Mai Down Town Inn (1 twn+abf)
17-Feb-10 08.30 * Doi Suthep & Home Industries (Lunch)
18-Feb-10 08:00 Transfer from Down town inn to Chiangami Airport
18-Feb-10 09.5 Chiang Mai to Bangkok
18-Feb-10 13.30 Bangkok to Krabi
18-Feb-10 14:50 Transfer from Krabi Airport to Phra nang inn
18 tm 25-Feb-10 - KRABI Phra Nang Inn, 1 Twin * + ABF, (Deluxe)
25-Feb-10 16:30 Transfer from Phran nagn inn to Krabi Aiport
25-Feb-10 19.00 Krabi to Bangkok (Airline: TG ,Class Y)
26-Feb-10 03.30 Bangkok naar Amsterdam
Dat betekent dat we Woensdag 3 februari 2010 om 07.30 per auto vertrekken richting Schiphol. We zijn terug op Zaterdagochtend 26 februari.
woensdag 27 januari 2010
Gewijzigd reisplan
We hebben net van Greenwood Travel het gewijzigde reisplan gekregen. Dat gaan Bettina en ik vanavond doorspreken. Maar een belangrijke opmerking die toch nog zorgen baart is de binnenlandse vlucht van Krabi naar Bangkok. We vliegen met een budget maatschappij. Dat betekent dat er geen 100 procent zekerheid is dat de vlucht ook daadwerkelijk vertrekt. Als er te weinig boekingen zijn, wordt er simpel weg niet gevlogen. We moeten er niet aan denken dat we de terugvlucht naar Nederland missen omdat de binnenlandse vlucht niet vertrekt.
Ik heb bij Greenwood travel de vraag neer gelegd hoe reëel het is dat deze luchtvaart maatschappij ook echt niet vertrekt. Andere optie is dat we een dag eerder naar Bangkok gaan, maar dat is toch ook zonde want veel zal je niet meer doen in Bangkok.
We houden de e-mail in de gaten.
Ik heb bij Greenwood travel de vraag neer gelegd hoe reëel het is dat deze luchtvaart maatschappij ook echt niet vertrekt. Andere optie is dat we een dag eerder naar Bangkok gaan, maar dat is toch ook zonde want veel zal je niet meer doen in Bangkok.
We houden de e-mail in de gaten.
De twijfelaars zetten concrete stappen
Bettina en ik zijn van die echte twijfelaars. Daarom is deze reis ook op het allerlaatste moment geboekt. De doorslaggevende factor was de vakantiebeurs in Utrecht. Daar vonden we een reisbureau genaamd "Greenwood Travel". Greenwood Travel gaf ons vertrouwen en de reiskosten vielen binnen ons budget. Er werkt ter plekke een concept reisplan opgesteld. Dit concept zou later worden uitgewerkt tot een definitieve offerte.
Door de vakantiebeurs had Greenwood travel het erg druk gekregen. Daardoor werd er niet direct gereageerd op onze verzoeken. Daarom hebben we zelf de retourvlucht moeten regelen van Amsterdam naar Bangkok. Dit hebben we uiteindelijk geregeld via http://www.333travel.nl/. Nu vliegen we via EVA air. De hadden net de laatste twee tickets die beschikbaar waren. De consequentie was echter dat we twee dagen eerder vertrekken dat gepland en één dag later terug keren. Maar dat vonden we eigenlijk niet zo erg.
Nu zitten we echter nog steeds te wachten op Greenwood Travel. De communicatie is soms lastig. Greenwood Travel opereert vanuit Bangkok. In eerste instantie krijg je een Thaise vrouw te spreken. In gebrekkig Engels worden de boodschappen aangenomen. Het beste is gewoon om rechtstreeks te vragen naar de Nederlandse reisleiding. We hopen vandaag het aangepast reisschema te krijgen.
Het is haast niet te bevatten dat je zo meteen op het vliegtuig zit naar de andere kant van de wereld om daar haast een volle maand te reizen. Het voelt nog steeds als onwerkelijk. Een voor de twijfelaars Dick en Bettina wordt het een echte uitdaging.
Door de vakantiebeurs had Greenwood travel het erg druk gekregen. Daardoor werd er niet direct gereageerd op onze verzoeken. Daarom hebben we zelf de retourvlucht moeten regelen van Amsterdam naar Bangkok. Dit hebben we uiteindelijk geregeld via http://www.333travel.nl/. Nu vliegen we via EVA air. De hadden net de laatste twee tickets die beschikbaar waren. De consequentie was echter dat we twee dagen eerder vertrekken dat gepland en één dag later terug keren. Maar dat vonden we eigenlijk niet zo erg.
Nu zitten we echter nog steeds te wachten op Greenwood Travel. De communicatie is soms lastig. Greenwood Travel opereert vanuit Bangkok. In eerste instantie krijg je een Thaise vrouw te spreken. In gebrekkig Engels worden de boodschappen aangenomen. Het beste is gewoon om rechtstreeks te vragen naar de Nederlandse reisleiding. We hopen vandaag het aangepast reisschema te krijgen.
Het is haast niet te bevatten dat je zo meteen op het vliegtuig zit naar de andere kant van de wereld om daar haast een volle maand te reizen. Het voelt nog steeds als onwerkelijk. Een voor de twijfelaars Dick en Bettina wordt het een echte uitdaging.
dinsdag 26 januari 2010
We gaan naar Thailand
Volgende week Woensdag is het dan zo ver. Dan vertrekken wij voor een verre vakantiereis naar Thailand. Via deze blog zullen wij onze familie en vrienden op de hoogte houden van onze belevenissen.
Abonneren op:
Posts (Atom)