Vrijdag 12 februari 2010 : 1e dag jungle tocht

We zitten in een klein bergdorpje als we terugkijken op de dag van gisteren. De eerste dag van onze jungle tocht. We zitten om een kampvuur heen wat ons warm houdt. Het is namelijk een koude nacht geweest.

Onze groep bestond voor de eerste dag uit vier duitsers en Bettina en ik. Daarnaast waren er twee gidsen. Het waren echt het stereotype Duitsers, luidruchtig en zeer aanwezig. Ze maakten zoveel lawaai dat het rustige en vredige van het dorpje zwaar verstoord werd. Zeer irritant. Constant moest de muziek van de mpeg3 speler aan met merendeels Duitstalige muziek.

Dit is ook gelijk de reden waarom wij liever niet meegaan met groepsreizen. Vaak tref je het. Maar soms heb je gewoon domweg pech en zit je vast aan mensen die je het liefste direct vaarwel zou willen zeggen.

Nadat de Duitsers verder zijn gegaan met hun gids, genieten Bettina en ik van de stilte. We komen letterlijk bij en genieten van de rust en de omgeving. Nu horen we de vogels, de dorpse geluiden van mensen die bezig zijn met hun dagelijkse werkzaamheden. Heerlijk. Dit is waarom je zo'n toer doet.

Maar terug naar de vrijdag. De start van onze toer.

We worden als eerste opgepikt bij ons Hotel. Voor die tijd hebben we genoten van ons ontbijt. De koffers worden opgeslagen in het hotel. Deze pikken we later op na de jungle toer.

We worden vervoerd in een pick-up truck. In de pick-up truck zijn banken gemonteerd. Alles is back-to-basic. Nadat we zijn ingestapt, gaan we door naar het andere hotel om de Duitsers op te pikken. Gelijk is het een grote herrie.

We reizen naar het Samoeng district. De eerste stop is bij een Tijger zoo. Daar kan je, tegen betaling van 350 bath, een tijger knuffelen. Dat lijkt me wel wat. Het maakt grote indruk op me. Ik heb veel respect voor deze grote katten. Er zo dicht bij in de buurt zijn, ze aanraken, ja zelfs je kop tegen ze aan leggen is een unieke ervaring. Bettina ziet het niet zo zitten dit na te doen. Ze vind het zielig. In feite heeft ze daar ook wel gelijk in. Tijgers horen in het wild. Maar inmiddels zijn de tijgers in Thailand een met uitsterven bedreigde diersoort. Dit soort centra zorgen ook voor het voortbestaand van deze prachtige kat.

Samen met een Duitser en een oppasser gaan we naar binnen. Daar hebben we ongeveer een twintig minuten de tijd om met de tijger door te brengen. Bang ben ik zeker niet. Het is meer een gevoel van ontzag.

Daarna gaan we door naar de lokale markt (Mae Rim ). Daar doen we nog de laatste noodzakelijke inkopen, zoals een tasje voor de 1 1/2 liter fles water en toilet papier.

Vervolgens gaan we met de pick-up de berg omhoog. We gaan naar zo'n 1500 meter boven zee niveau. Bettina werd een beetje misselijk van alle haarspeld bochten. Vervolgens komen we aan in een nationaal park. Allereerst gaan we naar een prachtige waterval. Het water valt van hoog naar beneden. Het water is schoon en er zijn maar weinig toeristen. We genieten van deze tussenstop. We doen onze schoenen uit en stappen in het water. We kunnen ons voorstellen dat in het regenseizoen deze waterval nog mooier als nu.

Daarna lopen we verder door. Daar zijn heetwaterbronnen. Na nog een laatste sanitaire stop op een westerse WC, gaan we op weg naar de heetwater bronnen. Het water borrelt uit de grond. Het stinkt er naar rotte eieren. Maar het is wel een indrukwekkend gezicht.

Vervolgens gaat onze gids Sunshine van de officiele paden en trekken we de jungle in. Het eerste gedeelte gaat stijl omhoog een berg op. Sunshine heeft er flink de vaart in gezet. Hij wil ons testen (dat heeft hij ons achteraf verteld) om te zien wat voor een vlees hij in de kuip heeft. Het zweet staat op onze ruggen. Het is echt flink aanpoten. Een gedeelte van onze Duitse vrienden heeft veel ervaring men wandelen. Ze lopen met onze Gids Sunshine voorop. Het andere gedeelte van de Duitsers niet. Wij bungelen er tussen in.

Daarna dalen we aan de andere kant van de berg af. We komen aan in een klein dorpje. De huizen staan hier op palen. Onder de huizen staan de beesten. Een mengeling van kippen, varkens en runderen. Ook zijn er veel honden. De honden zijn hier onderdanig en mager. Heel anders dan in Holland.

Er is hier geen aansluiting op het vaste net. Electriciteit wordt gewonnen via solar cellen. Elke huis heeft er een. Het zorgt ervoor dat men in de avond ook licht heeft. De overheid stimuleert het gebruik van deze zonne energie.

De bevolking van dit dorp is verlegen. Ze zoeken zeker niet het contact. We moeten het contact maken. "Sa Wa Die Ka" (de Thaisen begroeting van vrouwen) en "Sa Wa Die Krab" (de Thaise begroeting van mannen) werkt hier niet. Hier wordt een totaal ander dialect gesproken.

Vervolgens gaan we weer een nieuwe berg op. Het uitzicht op de bergkam is prachtig. We genieten van het uitzicht. Maar het begint al laat te worden. Spoedig zal het donker zijn en we moeten nog afdalen naar het dorp waar we blijven slapen. Bij de afdaling zijn we toch best wel angstig. Het gaat zeer stijl naar beneden. Ik berg me camera maar op, want ik ben bang elk moment te vallen. We kunnen ons niet voorstellen dat mensen in het regenseizoen op deze berg afdalen. Toch gebeurd het elk jaar weer. Mensen staan doodangsten uit, althans dat verteld onze gids. Toch gebeuren er weinig ongelukken. Hoogstens een pijnlijke bips en beten van de bloedzuigers.

Het gaat schemeren als we totaal kapot ariveren in het dorpje. Dit dorpje is ietsje groter als het eerste dorpje. We slapen in het huis van een familie. Daarbij moet je je een grote kamer voorstellen waar we allemaal slapen. Het is geen lux bed. Alles behalve dat. We slapen op de grond. Van dekens is een matras gemaakt. Voor ieder is er eentje. Er zijn muskieten netten, maar deze hebben allemaal grote gaten. Wij hebben echter ons eigen muskietennet. Een in no-time hebben we onze zaken goed geregeld. We hebben onze eigen lakenzakken meegenomen. Dat maakt onze dunne slaapzaak iets dikker.

Het koelt snel flink af. We weten wat het is om te kamperen. Dus we hebben onze voorbereidingen getroffen. Dit in tegenstelling tot onze Duitse (vrienden). Deze hebben nergens aan gedacht. Wij slapen die nacht prima. Dit in tegenstelling tot de Duitser, die een helse nacht doorstaan. Ze hebben het allemaal veel te koud. Eigen schuld, dikke bult.

Om 19.00 uut is het super donker. We nemen eventjes afscheid van onze Duitse herriemakers om te kijken naar de sterrenhemel. Het is een prachtig shouwspel. Zo veel kleine lichte puntjes aan te hemel. Dat zie je niet meer in de randstad.

Als we 's ochtends opstaan, ademen we damp uit. Zo koud is het dus. De kippen beginnen rond 03.30 met kraaien. Gelukkig hebben we allebei oordopjes in (om maar niet die snurkende Duitsers te horen)

We gaan zo meteen beginnen aan dag twee van de Jungle toer. Onze gids heeft een prima ontbijt klaar gemaakt. We staan nu klaar om weer van start te gaan. Het belooft een warme dag te worden.

Zondag 22 februari 2010 : Thailand - politieke situatie

Hoi beste lezers,

Eergisteren las ik in de krant dat het land op 26 februari mogelijk instabiel kan worden in verband met een rechtzaak. Het politie en het leger worden achter de hand gehouden om onlusten te voorkomen. Het is best een explosieve situatie. Bepaalde landen hebben reizigers gewaarschuwd bij reizen naar Thailand. Aangezien wij in de avond/nacht van 25/26 februari terug zullen reizen, denken we er niet teveel hinder van te ondervinden. Zie voor meer informatie, Info

Zelf verwachten we geen rare dingen. Maar je kan maar beter goed voorbereid zijn. We hebben ons geregistreerd bij de ambassade. We krijgen via de ambassade updates mocht dat noodzakelijk zijn.

P.S. we zitten nu op Phuket in de Coconut Village. Het bijwerken van het weblog kost de nodige tijd. Op foto's zullen jullie nog eventjes moeten wachten. Eerst maar eens de tekst bijwerken. De volgende update zal ons reisverslag van de Jungle tocht zijn. Een prachtige reis. Phuket was wat er van te verwachten was, druk, toeristisch en een totale tegenstelling ten opzichtte van het eerste gedeelte van onze reis.

Donderdag 11 februari 2010 : Kantoke-diner

Na het verhaal van onze gids Sunshine halen we de was op. Voor omgerekend een halve euro wordt onze gehele was gedaan. Echt ongelofelijk. Daarna worden we opgehaald voor een Kantoke-diner. We zijn de eersten die worden opgepikt. Helaas moeten er nog vele andere mensen worden opgepikt. Daardoor arriveren we veel te laat op het diner in het het 'Khun Kantoke Center'.

De binnenkomst is spectaculair. Bij binnekomst zitten er drie damens in volledige kledingdracht voor een soort van tempelcomplex. Het is een prachtig gezicht. Het restaurant heeft meer weg van een tempel dan van een restaurant.

Nadat we onze schoenen hebben uit gedaan worden we naar onze plaatsen geleid. We zitten vooraan bij het podium. Een betere plek hadden we ons niet kunnen wensen.

Het eten is ongelofelijk lekker. Het is echt Thais eten. Dat bevalt dus wel. Terwijl we genieten van het heerlijke eten, begint de show. Ik ben blij dat ik mijn camera apparatuur heb meegebracht. Er wordt een prachtig spectakel opgevoerd. De Boeddhistische mythologie wordt uitgebeeld in Dans en zang. Wie meer wil weten moet eens kijken op

Het is een heel bijzondere avond die veel te snel eindigd. We hadden graag nog wat langer gebleven, maar de bus staat al te wachten. Dit was werkelijk een gedenkwaardige avond.

Nadat we zijn afgezet bij het Down Town Inn, vallen we met ons neus in de boter. De avond markt is begonnen. We gaan gelijk op in de drukke markt die voor onze deur begint.

Deze verkopers zijn niet zo opdringerig als in Bangkok. De markt is op een gezellige manier druk. De nagemaakte merk artikelen zijn overal in grote hoeveelheden te verkrijgen. Beide kopen we een t-shirt. Bettina koopt nog een set extra sandalen.

Terugkijkend op een mooie dag, maken we onze spullen gereed voor de drie daagse jungle tocht die morgen begint. Daarna duiken we ons bed in.

Donderdag 11 februari 2010 : Down Town Inn

We worden vanaf het station van Chiang Mai opgepikt door een busje van Greenwood travel. Vervolgens worden we overgebracht naar het Down Town Inn. Het Down Town Inn is een twee sterren hotel (meer zou ik het in ieder geval niet geven). De hotelkamer is niet schoon. De douche is van voor de tweede wereld oorlog. Kortom, het is niet volgens onze standaard eisen waaraan een hotel kamer aan moet voldoen. We zien het eigenlijk niet zitten om ons hele verblijf in Chiang Mai hier door te brengen. Na de Jungle toer willen we namelijk gewoon wat meer luxe hebben dan een kamers die het Down Town Inn te bieden heeft.

Er volgt overleg met Greenwood Travel. We moeten er wel achter aan blijven zitten, maar dan wordt het geregeld. Met bijbetaling kunnen we overboeken naar het Chiang Mai Plaza.

We zijn blij dat we maar een overnachting hoeven door te brengen in het Down Town Inn.

Na het karige ontbijt in het Down Town Inn, gaan we de stad in. We zitten in de buurt waar de night bazar is. Elke avond wordt deze avondmarkt opgezet. Het is vooral bedoeld voor de vele toeristen die zich in deze stad bevinden. In Bangkok zie je weinig toeristen (of ze vallen niet op tussen de vele Thai).

Chiang Mai is een stad van 300.000 inwoners. Tel je de vele steden er om heen, dan spreekt men over 3,5 miljoen inwoners. Voor ons is Chiang Mai een aangename maar kleine provincie stad.

In ons gedeelte van de stad staan grotere en kleine hotels. In de oude stad van Chiang Mai vind je vooral hotels voor backpackers. Dat gedeelte van de stad is er dan ook helemaal op ingericht.

We brengen onze vieze was weg naar de "laundry" die tegenover het Down Town Inn zit. Een oude vrouw doet de was. We kunnen het zelfs regelen dat de was 's avonds al klaar is. Dat is mooi.

Om 18.00 uur komt de gids van de Jungle toer bij ons hotel langs om een aantal dingen door te nemen. We hebben een rustige gids, genaamd Sun shine (althans dat is de Westerse versie). Sunshine is een sterke jonge man van tegen 25 jaar. Hij is vader van drie kinderen en in tegenstelling tot de meeste Thai in dit gebied Katholiek. Dat heeft te maken met het feit dat er missionarisposten zijn opgezet in de bergen. Best aardig wat mensen uit de bergen zijn inmiddels bekeerd tot het Christendom.

Onze groep zal de eerste dag bestaan uit zes mensen en twee gidsen. Echter op de tweede en derde dag hebben we een prive toer. Omdat we een eigen muskietennet hebben, gaan we misschien zelfs wel slapen in de Jungle zelf.

We hebben gelijk vertrouwen in Sunshine en zien uit naar de toer van morgen. We morgenochtend vroeg om 09.00 opgepikt. Onze koffers blijven achter in het hotel Down Town Inn. Deze zullen na de Jungle toer worden opgepikt.

Woensdag 10 februari 2010 : River Kwai tour

We worden vandaag om 06.30 gewekt met een bons op de deur. Dat was afgesproken. Het is inmiddels licht aan het worden. We hebben nog best wel goed geslapen.

Het ontbijt stelde niet zo veel voor. Maar goed, dat was ook niet te verwachten bij dit hotel.

Vandaag zijn we op weg gegaan naar de watervallen van het Erawan Nationaal Park. Erawan betekent olifant. Het was een prachtig park. Er zijn zeven watervallen in het Erawan Nationaal park. Onze gids ging mee tot niveau 3. Er waren nogal wat muggen in het park, dus anti-mug gebruiken was wel belangrijk. Betttina had zich omgekleed voor een duik in een van de watervallen.

Niveau 4 en 5 was een flinke klim. Er was een hoogte verschil van zo'n 450 meter. In het warme weer was dat wel een klim. Maar het natuurschoon wat we te zien kregen was prachtig. We genoten van de mooie vergezichten, het water, de geluiden van insecten en vogels.

Bettina is op niveau 5 het water in gegaan. Ook hier stikte het weer van de russen. Dus je kon het beste wachten tot ze weg waren. Dat scheelt een hoop ergenis.

Het water was koud. Maar het was een regelrecht paradijs. Er knabbelde vissen aan Bettina's tenen. Ik ben echter aan de kant gebleven. Ik had eventjes geen zin om me om te kleden. Bettina was bang om apen te zien. Maar apen hebben we niet gezien. Dat vond ik echter wel weer jammer. Ik had ze namelijk graag op de foto gezet.

Onze gids, van wie we eerder dachten dat hij de griep had, bleek een graad in zijn keel te hebben. Deze kwam er vanochtend uitzetten. Gelukkig voor hem is het allemaal goed afgelopen.

Op een gegeven moment zijn we het park uitgelopen. Bij de parkeerplaatsen zat een goed Thai's restaurant. We hebben daar erg lekker gegeten.

Uiteindelijk moesten we weer richten Bangkok. We konden dit ook niet uitstellen, aangezien we op tijd in het hotel aanwezig moesten zijn in verband met het ophalen van onze bagage.

Iedereen lag in de bus te slapen. Dat was ook niet zo gek. De vele indrukken en de fysieke condities, maken wel dat je op een gegeven moment je ogen wil dicht doen.

Bij een bezinestation hebben we een tussenstop gehouden. Daar hebben we nog een bak echte koffie op. Daarna zijn we doorgereden naar het Prince Palace hotel in Bangkok.

Nadat we onze koffers hebben opgehaald. Zijn we gaan douchen en hebben we schone kleren aangedaan. Het was fijn dat we nog een uurtje hadden om ons om te kleden voor onze treinreis naar Chiang Mai.

Vervolgens zijn we naar het treinstation van Bangkok gebracht (Bangkok Hua Lamphong Main Station). In de vetrekhal hebben we nog gesproken met een Duits stel dat ook op weg was naar Chiang Mai. Daarna zijn we ingestapt op weg naar ons volgende avontuur.

Woensdag 10 februari 2010 : Nachttrein van Bangkok naar Chiang Mai

De nachttrein van Bangkok naar Chiang Mai is een van de manieren om naar Chaing Mai te reizen. Andere opties zijn het vliegtuig, de express bus of een prive taxi.

In de avonturen tour van Greenwood zit een treinreis inbegrepen. Een avontuur is het zeker.

Naar een transfer met de taxi worden we afgezet op het treinstation van Bangkok. We komen binnen in een grote vertrekhal. Deze is niet veel anders dan andere grote stations binnen Europa. Het enige verschil zijn misschien de toiletten. Deze zijn zo bij zo vies te noemen.

We wachten op stoeltjes tot dat de trein aankomt. Het treinstations is een kop station. Wat betekent dat alles start en stopt op dit station. Het treinstation zit vol met internationele reizigers. Veel al packpack toeristen. De treinreis naar Chian Mia is dan ook goedkoop is vergelijking tot een reis per vliegtuig.

We hebben, op aanraden, gekozen voor een treinkaartje in de tweede klasse. De trein staat er al als we willen instappen. Het is al druk in onze wagon. Er is nauwelijks plek voor onze bagage. De wagon is gevuld met reizigers uit landen als Rusland, Frankrijk, Amerika, Duitsland en andere landen die we niet kunnen thuisbrengen op basis van de spraak. Er zijn geen Thai aanwezig, behalve dan het personeel.

We kunnen ons op dit moment niet voorstellen dat deze wagon ook dienst doet als slaapplaats. Maar vanuit de youtube filmpjes weten we dat de gehele wagon wordt omgetoverd tot een slaaptrein.

Maar eerst volgt het eten. Dat is niet inbegrepen. Een oude dame neemt de bestellingen op. Het eten is goedkoop en rederlijk eetbaar. Naast ons zit een Nederlands stel. We raken aan de praat.

Het is enorm koud in de trein. En al snel zie je dat iedereen zit probeert zo warm mogelijk aan te kleden. Zo ook wij.

Op een gegeven moment is het slaaptijd. Aan het begin van de wagon begint een toneelstukje. De steward, een oude man met veel humor, gaan aan de slag met het omvormen van de zitplaatsen tot slaapplaatsen. Een karwei wat het waarschijnlijk al jaren doet. De reizigers kijken toe.

Elke kant wordt omgevormd tot twee slaapplaatsen. Zo onstaan er stapelbedden. Beneden lig je een stuk aangenamer. De slaapplaats is ruimer. De bovenslaap is kleiner en zeer koud. De airco blaast in het bed. Ondanks het dunnen deken is het daarboven niet warm te krijgen.

Bettina gaat beneden slapen. Ik slaap boven. Mijn rugzak ligt bij Bettina op bed en wordt vast getekend. De Thai vetrouw ik compleet. Maar onze mede backpackers niet. Er vallen al teveel ogen op de dure camera apparatuur.

De koffers keten ik vast met een extra staaldraad met slot. Nee, aan onze spullen komt niemand. Aan alles heb ik van te voren al nagedacht. Voor die plekken die niet te vertrouwen zijn, nemen we geen risico.

Voor diegene die dat wil kan zijn tanden poetsen in het spartaanse sainitair van de trein. De WC's zijn al even vies als op het station. Alleen in geval van nood ga je naar de veel te kleine WC's van deze trein.

Ik ben blij dat ik met ipod speler bij me heb. Met een spannend boek "De duistere kant" breng ik de nacht meer wakend dan slapend door. Het is ongelofelijk koud.

De trein boemelt langzaam door het landschap van Thailand. Geen HSL, zelfs geen sneltrein. Maar een boemeltrein die zich langzaam verplaatst in de nacht.

Het wordt langzaam ligt. De reizigers om ons heen worden ook langzaam wakker. Hier en daar wordt een bed teruggevormd naar twee zitplaatsen. Wij laten ons bed niet omvormen. Ik kruip bij Bettina in de slaapplaats. Samen kijken we uit het raam naar het nieuwe landschap. Bomen, landschappen, hier en daar een mens. Langzaam worden we wakker en vertellen we aan elkaar onze belevenissen van de nacht. Langzaam wordt ik weer een beetje wakker.

De nachttrein is zeker een belevenis. Alleen hoop ik niet meer dat we deze belevenis snel moeten herhalen. Dan kiezen Bettina en ik liever voor de extra kosten van een binnenlandse vlucht.

Op een gegeven moment moet ook ons bed omgevormd worden tot een zitplaats. We filmen het allemaal. Vervolgens zitten we in afwachten van de aankomst in Chiang Mai.

Het ziet er buiten allemaal groen uit. We vragen ons af wat de werkelijke temperatuur buiten is.

Ongeveer een uur later dan gepland, rolt de trein het station van Chiang Mai op. We zijn blij dat we naar buiten mogen. We snuiven de frisse lucht van Chiang Mai op. Het is kouder dan in Bangkok. Maar wel aangenaam.

Al snel hebben we de chaffeur gevonden die onze transfer verzorgt naar het Down Town Inn hotel in Chiang Mai.