Ik ontwaak vroeger dan Bettina. Ik heb dan ook een doel. Ik wil graag het dorpsleven fotograferen bij het eerste licht. Als ik wakker wordt is het haast al licht. Snel kleed ik me aan zonder Bettina wakker te maken. Ik pak me foto camera en ga op weg. Er zijn al best veel mensen op. Het was opnieuw een koude nacht en vele van de mensen zijn in groepjes bijeen om houtvuurtjes. Ik weet een aantal prachtige foto's te maken en geniet van mijn wandeling door het dorp.
Als ik terug kom maak ik Bettina wakker. Sunshine is al op. Hij is bezig met de bereiding van het ontbijt. We krijgen een simpel maar heerlijk ontbijt. Aan tafel legt Sunshine uit wat we vandaag gaan doen. We gaan raften op een bamboevlot. De tocht zal zo'n vier uur duren.
Ik pak me fotospullen waterdicht in. Ik heb een waterproof rugzak gekocht voor deze reis, maar voor de zekerheid doe ik de verschillende objecten nog in aparte diepvries zakken. Alles is stof- en waterdicht. De reis kan wat mij betreft beginnen.
We nemen afscheid van de familie en gaan naar de rivier. Het is een stijle weg naar beneden. Gisteren rende ik hier met Sunshine naar beneden. Maar met de bepakking doe ik het nu een stuk rustiger aan.
Het bamboevlot is wat het woord al zegt. Het is een vlot van lange bamboe palen. Ik schat dat de lengte ongeveer 12 meter is. Het is ongeveerd zo'n 1,5 meter breed. Aan de voorkant van het vlot is een stellage gebouwd. Daarover heen gaan de bagage. Zodoende blijft deze droog. We hebben onze reddingsvesten aan als we op het vlot staan. Sunshine staat als stuurman voorop. Bettina staat in het midden en ik sta achter op. Ik pak de bamboestok in me handen die we gaan gebruiken om te sturen en vaart te maken. Op blote voeten sta ik op het vlot. Nog eventjes onwennig mijn balans zoekend.
We beginnen mee te stromen met de rivier. Het water is nu nog rustig. Deze rivier, die nu nog kalm is, groeit in het regenseizoen uit tot een woeste watermassa. Bij de eerste stroomversnelling is het werken geblazen. Ik luister naar de bevelen van Sunshine. Left, right, hard left...... Het is hard werken, heel hard werken. Maar ik geniet enorm.
Bettina staat in het midden van het vlot. Maar ze helpt niet mee. Ze wil graag gaan zitten. Sunshine belooft haar zo meteen een stoel te maken. Met het kleine fototoestel maakt Bettina foto's van ons en de omgeving.
Bij een bepaalde stroomversnelling wordt Bettina afgezet aan de kant. Sunshine en ik moeten deze stroomversnelling samen nemen. Zonder in het water te vallen lukt het ons er doorheen te komen. Vervolgens pikken we Bettina weer op.
Mijn handen liggen inmiddels open door de natte bamboestok die ik gebruik om de boot te sturen. Het maakt me niet uit. Ik kan er weinig aan doen op dit moment.
We hebben ongeveer twee uur varen achter de rug als we aanleggen bij een dorpje. Hier rusten we eventjes uit en kopen extra water. In de dorpjes wordt haast van je verwacht dat je plaatselijk gemaakte kettingen en andere spullen koopt. Wij hebben er echter geen zin in.
We hebben nog twee uur vlot varen op het programma staan. Ik kijk naar me handen en voel me voeten. Dit is duidelijk iets wat ik niet dagelijks doe. Maar ondanks de ongemakken is het wel op en top genieten. Op deze momenten voel je echt dat je leeft.
We raften nog twee uur, langzaam komen we meer in de bewoonde wereld terecht. Er is meer infrastructuur om ons heen. Bij het dorpje waar we aanleggen laden we alle spullen uit. We lopen naar boven naar het restaurantje aan het water wat uitzicht geeft over de rivier. Daar is ook al onze chaffeur.
Ik ontsmet mijn handen met alcohol. Het is eventjes erg pijnlijk, maar wel noodzakelijk. Er wordt voor ons een lekkere maaltijd bereid. Samen met onze gids genieten we van het eten. Moe maar voldaan kijken we terug op een heerlijke tocht.
De weg terug in de wagen is niet echt plezierig. De weg, welke langs de rivier loopt, zit vol diepe kuilen. We gaan niet harder dan 10/20 km per uur. Uiteindelijk komen we op een verharde weg. Nu gaat de reis naar Down Town Inn een stuk sneller.
Eenmaal aangekomen in Down Town Inn halen we onze koffers op. Ze worden op de wagen geladen en we vertrekken naar ons nieuwe hotel, ongeveer zo'n 5 minuten rijden verder op. We kijken onze ogen uit als we het terrein oprijden van het Chiang Mai plaza. Het hotel ziet er super lux uit. We nemen afscheid van onze gids Sunshine en de chauffeur. We bedanken Sunshine hartelijk voor zijn begeleiding en geven hem een flink fooi.
Dan boeken we ons in in het hotel We zitten op de 11 verdieping. Onze kamer zit aan het einde van de gang. Het is een verademing ten opzichtte van ons eerdere hotel. We slapen in een king-size bed. De kamer heeft uitzicht over Chiang Mai. De avondmarkt is vlak bij.
We douchen en ons opfrissen. Wat een avontuur, echt ongelofelijk. Een echte aanrader voor die mensen die Thailand echt willen beleven en wel van een beetje avontuur houden.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten