Zondag 14 februari 2010 : 3e dag jungle tocht

Ik ontwaak vroeger dan Bettina. Ik heb dan ook een doel. Ik wil graag het dorpsleven fotograferen bij het eerste licht. Als ik wakker wordt is het haast al licht. Snel kleed ik me aan zonder Bettina wakker te maken. Ik pak me foto camera en ga op weg. Er zijn al best veel mensen op. Het was opnieuw een koude nacht en vele van de mensen zijn in groepjes bijeen om houtvuurtjes. Ik weet een aantal prachtige foto's te maken en geniet van mijn wandeling door het dorp.

Als ik terug kom maak ik Bettina wakker. Sunshine is al op. Hij is bezig met de bereiding van het ontbijt. We krijgen een simpel maar heerlijk ontbijt. Aan tafel legt Sunshine uit wat we vandaag gaan doen. We gaan raften op een bamboevlot. De tocht zal zo'n vier uur duren.

Ik pak me fotospullen waterdicht in. Ik heb een waterproof rugzak gekocht voor deze reis, maar voor de zekerheid doe ik de verschillende objecten nog in aparte diepvries zakken. Alles is stof- en waterdicht. De reis kan wat mij betreft beginnen.

We nemen afscheid van de familie en gaan naar de rivier. Het is een stijle weg naar beneden. Gisteren rende ik hier met Sunshine naar beneden. Maar met de bepakking doe ik het nu een stuk rustiger aan.

Het bamboevlot is wat het woord al zegt. Het is een vlot van lange bamboe palen. Ik schat dat de lengte ongeveer 12 meter is. Het is ongeveerd zo'n 1,5 meter breed. Aan de voorkant van het vlot is een stellage gebouwd. Daarover heen gaan de bagage. Zodoende blijft deze droog. We hebben onze reddingsvesten aan als we op het vlot staan. Sunshine staat als stuurman voorop. Bettina staat in het midden en ik sta achter op. Ik pak de bamboestok in me handen die we gaan gebruiken om te sturen en vaart te maken. Op blote voeten sta ik op het vlot. Nog eventjes onwennig mijn balans zoekend.

We beginnen mee te stromen met de rivier. Het water is nu nog rustig. Deze rivier, die nu nog kalm is, groeit in het regenseizoen uit tot een woeste watermassa. Bij de eerste stroomversnelling is het werken geblazen. Ik luister naar de bevelen van Sunshine. Left, right, hard left...... Het is hard werken, heel hard werken. Maar ik geniet enorm.

Bettina staat in het midden van het vlot. Maar ze helpt niet mee. Ze wil graag gaan zitten. Sunshine belooft haar zo meteen een stoel te maken. Met het kleine fototoestel maakt Bettina foto's van ons en de omgeving.

Bij een bepaalde stroomversnelling wordt Bettina afgezet aan de kant. Sunshine en ik moeten deze stroomversnelling samen nemen. Zonder in het water te vallen lukt het ons er doorheen te komen. Vervolgens pikken we Bettina weer op.

Mijn handen liggen inmiddels open door de natte bamboestok die ik gebruik om de boot te sturen. Het maakt me niet uit. Ik kan er weinig aan doen op dit moment.

We hebben ongeveer twee uur varen achter de rug als we aanleggen bij een dorpje. Hier rusten we eventjes uit en kopen extra water. In de dorpjes wordt haast van je verwacht dat je plaatselijk gemaakte kettingen en andere spullen koopt. Wij hebben er echter geen zin in.

We hebben nog twee uur vlot varen op het programma staan. Ik kijk naar me handen en voel me voeten. Dit is duidelijk iets wat ik niet dagelijks doe. Maar ondanks de ongemakken is het wel op en top genieten. Op deze momenten voel je echt dat je leeft.

We raften nog twee uur, langzaam komen we meer in de bewoonde wereld terecht. Er is meer infrastructuur om ons heen. Bij het dorpje waar we aanleggen laden we alle spullen uit. We lopen naar boven naar het restaurantje aan het water wat uitzicht geeft over de rivier. Daar is ook al onze chaffeur.

Ik ontsmet mijn handen met alcohol. Het is eventjes erg pijnlijk, maar wel noodzakelijk. Er wordt voor ons een lekkere maaltijd bereid. Samen met onze gids genieten we van het eten. Moe maar voldaan kijken we terug op een heerlijke tocht.

De weg terug in de wagen is niet echt plezierig. De weg, welke langs de rivier loopt, zit vol diepe kuilen. We gaan niet harder dan 10/20 km per uur. Uiteindelijk komen we op een verharde weg. Nu gaat de reis naar Down Town Inn een stuk sneller.

Eenmaal aangekomen in Down Town Inn halen we onze koffers op. Ze worden op de wagen geladen en we vertrekken naar ons nieuwe hotel, ongeveer zo'n 5 minuten rijden verder op. We kijken onze ogen uit als we het terrein oprijden van het Chiang Mai plaza. Het hotel ziet er super lux uit. We nemen afscheid van onze gids Sunshine en de chauffeur. We bedanken Sunshine hartelijk voor zijn begeleiding en geven hem een flink fooi.

Dan boeken we ons in in het hotel We zitten op de 11 verdieping. Onze kamer zit aan het einde van de gang. Het is een verademing ten opzichtte van ons eerdere hotel. We slapen in een king-size bed. De kamer heeft uitzicht over Chiang Mai. De avondmarkt is vlak bij.

We douchen en ons opfrissen. Wat een avontuur, echt ongelofelijk. Een echte aanrader voor die mensen die Thailand echt willen beleven en wel van een beetje avontuur houden.

Zaterdag 13 februari 2010 : 2e dag jungle tocht

We hebben redelijk geslapen als we langzaam wakker worden. We kijken elkaar aan. Nog steeds kunnen we niet geloven dat we hier op een bamboe matje liggen. Het is zo koud dat onze adem als dampige wolkjes wordt uitgeadement.

Onze Duitse vrienden hebben een hele slechte nacht achter de rug. Ze waren slecht voorbereid op deze tocht en hebben het zeer koud gehad. En dat wreekt zich duidelijk.

De Duitsers zijn snel onderweg, terwijl wat rustiger aan kunnen doen. Onze gids maakt sticky rijst. (een wat zoetige plakrijst). De plakrijst wordt in een holle bamboe pijp gekookt op het aanwezige houtvuur.

Sunshine, onze gids, kan trouwens van alles maken met het beschikbare bamboehout en zijn lange mes. Bamboe is het belangrijkste bouwmateriaal hier. Bamboe groeit snel en is sterk en flexibel.

We pakken onze spullen in en drinken nog een bakje koffie en thee. Daarna kijken we nog bij een huisje waar met de handmatig het rijst wordt gepeld. Man, vrouw en kind stappen met hun voet op een soort van wip. Aan de andere kant van de wip zit een steen. De steen komt terecht in een grote kom met rijst. Zo wordt de rijst gepeld.

Daarna gaan we weer onderweg naar het volgende dorpje. We doen onze rugzakken, slaapzakken en reddingsvesten om en vertrekken. Sunshine leidt de weg. We trekken weer de jungle in. Het is weer een forse klim.

Het landschap wisselt zich af. Dan weer bomen, dan weer vergezichten, dan weer opgedroogde rijstvelden. Op deze rijstvelden zien we een kudde loslopende ossen. Ze kijken ons aan alsof we hun rust aan het verstoren zijn. Sunshine besluit ze weg te jagen en rent naar ze toe. De kudde stuift uit elkaar. Het is inmiddels best wel warm geworden.

Bettina krijgt snel last van haar voet. Sunshine behandeld haar voet met een smeersel wat nog het meest lijkt op tijgerbalsem. Ze blijft echter last houden. Daarop besluit Sunshine om de route aan te passen. Hij kiest voor een ander dorpje zodat we niet berg op en af moeten.

Daarbij moeten we echter wel door een klein riviertje heen. Zonder natte voeten lukt dit en komen we uit op een opgedroogd rijstveld. Dit veld ligt in het dal, tussen de bergen. We kunnen ons voorstellen hoe hier het rijst wordt geteeld. Er zijn diverse plateaus, met kleine dijkjes. Deze plateaus laten ze in het regenseizoen overvloeien. Het verbouwen van rijst is een intensieve klus voor de lokale bevolking. We gaan zitten langs het riviertje en kijken naar de voorbijvliegende vlinders terwijl we eten van onze sticky rijst.

Vervolgens gaan we weer op weg. Het is inmiddels bloedheet geworden. Zonder de beschutting van de bomen is het op sommige momenten moordend. We wandelen flink door. We volgen daarbij de stroom van het riviertje. Hier en daar zie je een hutje. Deze hutjes worden gebruikt voor beschutting. Daarnaast wordt in sommige van de hutjes geslapen tijdens het seizoen waarin de rijst wordt verbouwd.

De rijstvelden laten we achter ons. We hebben weer de beschutting van de bomen. Inmiddels is er een koel briesje gaan waaien. We steken diverse malen het riviertje over. Vervolgens gaan we weer een berg op. Het uitzicht is mooi.

Op een gegeven moment zien we dat er bananenbomen zijn gepland. We komen langzamerhand weer in bewoond gebied. In de verte horen we hanen kraaien. Het is nog een forse klim, maar we weten dat we haast op de plaats van bestemming zijn.

Uiteindelijk belanden we aan de rand van het dorpje. Sunshine leidt ons naar het huis waar we zullen overnachten. Het is een groter huis naar het vorige. We worden welkom geheten door een familie. Vader, moedere en zoontje wonen in dit huis.

We doen onze schoenen onder aan de trap uit en lopen naar boven. Daar staat een grote picknick tafel. Aan de linkerkant is de kamer waar we slapen. Aan de rechterkant is de keuken. We zijn blij verrast met het feit dat onze slaapplaats haast lijkt op een echt bed. Het is comfortabel. We maken geen gebruik van het muskietennet wat daar ligt, maar zorgen dat we onze eigen net gebruiken. We maken onze slaapplaats in orde.

Sunshine bereidt voor ons een heerlijke lunch. We genieten van het lekkere eten en het uitzicht over het dorp. Het voelt hier vredig. Na het eten probeert de lokale bevolking ons nog wat souvenirs te verkopen.

We gaan in de middag op een olifant rijden. Sunshine sprint weg naar de plek waar de olifanten opstapplaats is. De jongen begeleidt ons naar de plek. Het is nog een aardig eindje lopen, dwars door het dorp.

Eenmaal daar aangekomen moeten we wachten. Op een gegeven moment horen we in de verte een soort van koebellen. De olifanten gaan er dus echt komen. Bettina zit bij de olifanten opstapplaats. Dat is een verhoogde stellage. Op deze manier kan je makkelijker de olifant bestijgen. Het stikt er overigens van de muggen.

Dan komen de olifanten. Het zijn grote imposante beesten. De olifanten stappen bij de opstapplaats. Daar stappen verschillende andere toeristen af. Vervolgens stappen wij op. Het is nog een hele toer om op zo’n beest te komen. Maar uiteindelijk zitten we in een niet al te comfortabel stoeltje. De jongen is op de kop van de olifant geklommen. Zijn benen zitten om de nek. Zijn knieën achter de oren van de olifant. Hij heeft totaal geen angst. In tegenstelling tot ons.

De olifant zet zich in beweging. Het gaat veel sneller dan we verwachten. Bij het afdalen denken we haast van de olifant af te vallen. Het bankje waarop we zitten heeft weinig houvast. Toch is het een ware belevenis. We dalen af naar de rivier. Onze grote olifant loopt door de rivierbedding. Het is een prachtig gezicht en een te gekke belevenis. We hebben eventjes het idee dat onze begeleider de controle over de olifant dreigt te verliezen. Maar het beest sjokt door het water.

Na een best wel lange tijd verlaat de olifant de rivier en gaan we weer naar boven. We zien dat we aangekomen zijn bij ons dorp. De olifant loopt door het dorp heen. Vele mensen maken opmerkingen over het jongetje dat op de kop van de olifant zit. We worden uiteindelijk netjes afgezet bij het huis waar we in verblijven. Het huis is hoog genoeg en we kunnen makkelijk afstappen.

Vol ontzag zien we onze olifant nog wat fruit nemen uit onze handen. Vervolgens stap hij samen met zijn begeleider weg. Ze zetten er flink de vaart in en al snel zijn ze uit het zicht verdwenen.

Ik heb net me schoenen uitgedaan als Sunshine me uitlegt dat er een os is vast komen te zetten bij de riverbedding en dat deze is geslacht. Ze zijn bezig het beest in stukken te snijden. Hij nodigt me uit om te gaan kijken. Samen rennen we richting de rivier. We moeten de rivier per voet oversteken. Ik trek met schoen en sokken uit en waad door de rivier. De keien op de rivierbedding zijn scherp en hard. Voorzichtig en langzaam steek ik de rivier over. Aan de overkant trek ik snel weer me schoenen aan en sprint ik weg. We komen aan bij de plek. Er is nog maar weinig over het beest. Alleen zijn kop en de huid. Vol bewondering kijk ik naar het gebeuren. Sunshine legt uit dat bijna alles wordt gebruikt. Wat niet gebruikt wordt, wordt te plekken verbrand. Dit is als een soort van offer.

Het verse vlees wordt verdeeld over de families. Een gedeelte wordt direct opgegeten. Een ander gedeelte zal gedroogd en gerookt worden. Niets gaat hier verloren. Vanavond is het feest bij deze familie.

Het begint avond te worden als Bettina een massage krijgt aangeboden van de oma van het gezin. Het is een oude rimpelige vrouw met jaren ervaring in het geven van massages. Dat is dan ook wel te merken en Bettina geniet van het massage.

Onderwijl zijn Sunshine en ik bezig met het voorbereiden van het eten. Onderwijl praten we met elkaar over het leven in deze dorpjes. Sunshine is zelf ook opgegroeid in een van deze dorpen. Hij weet alles van het leven hier.

Op het moment dat we ongeveer klaar zijn met de voorbereidingen voor het eten, komt de familie van dit huis ook aanschuiven. Er is vis, vlees, groenten en rijst. We zitten op de grond rond het eten. We eten en spreken met elkaar. Het is een unieke ervaring.

Bettina en ik zitten nog eventjes bij de tafel en kijken uit over het dorp. Samen doorlopen we dag nog eventjes terwijl we uitkijken over de vage contouren van het dorp bij nacht en de sterrenhemel daarboven.

Dan gaan we naar bed. We slapen heerlijk op ons super comfortabele bed. Morgen gaan we raften op een bamboevlot.

Vrijdag 12 februari 2010 : 1e dag jungle tocht

We zitten in een klein bergdorpje als we terugkijken op de dag van gisteren. De eerste dag van onze jungle tocht. We zitten om een kampvuur heen wat ons warm houdt. Het is namelijk een koude nacht geweest.

Onze groep bestond voor de eerste dag uit vier duitsers en Bettina en ik. Daarnaast waren er twee gidsen. Het waren echt het stereotype Duitsers, luidruchtig en zeer aanwezig. Ze maakten zoveel lawaai dat het rustige en vredige van het dorpje zwaar verstoord werd. Zeer irritant. Constant moest de muziek van de mpeg3 speler aan met merendeels Duitstalige muziek.

Dit is ook gelijk de reden waarom wij liever niet meegaan met groepsreizen. Vaak tref je het. Maar soms heb je gewoon domweg pech en zit je vast aan mensen die je het liefste direct vaarwel zou willen zeggen.

Nadat de Duitsers verder zijn gegaan met hun gids, genieten Bettina en ik van de stilte. We komen letterlijk bij en genieten van de rust en de omgeving. Nu horen we de vogels, de dorpse geluiden van mensen die bezig zijn met hun dagelijkse werkzaamheden. Heerlijk. Dit is waarom je zo'n toer doet.

Maar terug naar de vrijdag. De start van onze toer.

We worden als eerste opgepikt bij ons Hotel. Voor die tijd hebben we genoten van ons ontbijt. De koffers worden opgeslagen in het hotel. Deze pikken we later op na de jungle toer.

We worden vervoerd in een pick-up truck. In de pick-up truck zijn banken gemonteerd. Alles is back-to-basic. Nadat we zijn ingestapt, gaan we door naar het andere hotel om de Duitsers op te pikken. Gelijk is het een grote herrie.

We reizen naar het Samoeng district. De eerste stop is bij een Tijger zoo. Daar kan je, tegen betaling van 350 bath, een tijger knuffelen. Dat lijkt me wel wat. Het maakt grote indruk op me. Ik heb veel respect voor deze grote katten. Er zo dicht bij in de buurt zijn, ze aanraken, ja zelfs je kop tegen ze aan leggen is een unieke ervaring. Bettina ziet het niet zo zitten dit na te doen. Ze vind het zielig. In feite heeft ze daar ook wel gelijk in. Tijgers horen in het wild. Maar inmiddels zijn de tijgers in Thailand een met uitsterven bedreigde diersoort. Dit soort centra zorgen ook voor het voortbestaand van deze prachtige kat.

Samen met een Duitser en een oppasser gaan we naar binnen. Daar hebben we ongeveer een twintig minuten de tijd om met de tijger door te brengen. Bang ben ik zeker niet. Het is meer een gevoel van ontzag.

Daarna gaan we door naar de lokale markt (Mae Rim ). Daar doen we nog de laatste noodzakelijke inkopen, zoals een tasje voor de 1 1/2 liter fles water en toilet papier.

Vervolgens gaan we met de pick-up de berg omhoog. We gaan naar zo'n 1500 meter boven zee niveau. Bettina werd een beetje misselijk van alle haarspeld bochten. Vervolgens komen we aan in een nationaal park. Allereerst gaan we naar een prachtige waterval. Het water valt van hoog naar beneden. Het water is schoon en er zijn maar weinig toeristen. We genieten van deze tussenstop. We doen onze schoenen uit en stappen in het water. We kunnen ons voorstellen dat in het regenseizoen deze waterval nog mooier als nu.

Daarna lopen we verder door. Daar zijn heetwaterbronnen. Na nog een laatste sanitaire stop op een westerse WC, gaan we op weg naar de heetwater bronnen. Het water borrelt uit de grond. Het stinkt er naar rotte eieren. Maar het is wel een indrukwekkend gezicht.

Vervolgens gaat onze gids Sunshine van de officiele paden en trekken we de jungle in. Het eerste gedeelte gaat stijl omhoog een berg op. Sunshine heeft er flink de vaart in gezet. Hij wil ons testen (dat heeft hij ons achteraf verteld) om te zien wat voor een vlees hij in de kuip heeft. Het zweet staat op onze ruggen. Het is echt flink aanpoten. Een gedeelte van onze Duitse vrienden heeft veel ervaring men wandelen. Ze lopen met onze Gids Sunshine voorop. Het andere gedeelte van de Duitsers niet. Wij bungelen er tussen in.

Daarna dalen we aan de andere kant van de berg af. We komen aan in een klein dorpje. De huizen staan hier op palen. Onder de huizen staan de beesten. Een mengeling van kippen, varkens en runderen. Ook zijn er veel honden. De honden zijn hier onderdanig en mager. Heel anders dan in Holland.

Er is hier geen aansluiting op het vaste net. Electriciteit wordt gewonnen via solar cellen. Elke huis heeft er een. Het zorgt ervoor dat men in de avond ook licht heeft. De overheid stimuleert het gebruik van deze zonne energie.

De bevolking van dit dorp is verlegen. Ze zoeken zeker niet het contact. We moeten het contact maken. "Sa Wa Die Ka" (de Thaisen begroeting van vrouwen) en "Sa Wa Die Krab" (de Thaise begroeting van mannen) werkt hier niet. Hier wordt een totaal ander dialect gesproken.

Vervolgens gaan we weer een nieuwe berg op. Het uitzicht op de bergkam is prachtig. We genieten van het uitzicht. Maar het begint al laat te worden. Spoedig zal het donker zijn en we moeten nog afdalen naar het dorp waar we blijven slapen. Bij de afdaling zijn we toch best wel angstig. Het gaat zeer stijl naar beneden. Ik berg me camera maar op, want ik ben bang elk moment te vallen. We kunnen ons niet voorstellen dat mensen in het regenseizoen op deze berg afdalen. Toch gebeurd het elk jaar weer. Mensen staan doodangsten uit, althans dat verteld onze gids. Toch gebeuren er weinig ongelukken. Hoogstens een pijnlijke bips en beten van de bloedzuigers.

Het gaat schemeren als we totaal kapot ariveren in het dorpje. Dit dorpje is ietsje groter als het eerste dorpje. We slapen in het huis van een familie. Daarbij moet je je een grote kamer voorstellen waar we allemaal slapen. Het is geen lux bed. Alles behalve dat. We slapen op de grond. Van dekens is een matras gemaakt. Voor ieder is er eentje. Er zijn muskieten netten, maar deze hebben allemaal grote gaten. Wij hebben echter ons eigen muskietennet. Een in no-time hebben we onze zaken goed geregeld. We hebben onze eigen lakenzakken meegenomen. Dat maakt onze dunne slaapzaak iets dikker.

Het koelt snel flink af. We weten wat het is om te kamperen. Dus we hebben onze voorbereidingen getroffen. Dit in tegenstelling tot onze Duitse (vrienden). Deze hebben nergens aan gedacht. Wij slapen die nacht prima. Dit in tegenstelling tot de Duitser, die een helse nacht doorstaan. Ze hebben het allemaal veel te koud. Eigen schuld, dikke bult.

Om 19.00 uut is het super donker. We nemen eventjes afscheid van onze Duitse herriemakers om te kijken naar de sterrenhemel. Het is een prachtig shouwspel. Zo veel kleine lichte puntjes aan te hemel. Dat zie je niet meer in de randstad.

Als we 's ochtends opstaan, ademen we damp uit. Zo koud is het dus. De kippen beginnen rond 03.30 met kraaien. Gelukkig hebben we allebei oordopjes in (om maar niet die snurkende Duitsers te horen)

We gaan zo meteen beginnen aan dag twee van de Jungle toer. Onze gids heeft een prima ontbijt klaar gemaakt. We staan nu klaar om weer van start te gaan. Het belooft een warme dag te worden.

Zondag 22 februari 2010 : Thailand - politieke situatie

Hoi beste lezers,

Eergisteren las ik in de krant dat het land op 26 februari mogelijk instabiel kan worden in verband met een rechtzaak. Het politie en het leger worden achter de hand gehouden om onlusten te voorkomen. Het is best een explosieve situatie. Bepaalde landen hebben reizigers gewaarschuwd bij reizen naar Thailand. Aangezien wij in de avond/nacht van 25/26 februari terug zullen reizen, denken we er niet teveel hinder van te ondervinden. Zie voor meer informatie, Info

Zelf verwachten we geen rare dingen. Maar je kan maar beter goed voorbereid zijn. We hebben ons geregistreerd bij de ambassade. We krijgen via de ambassade updates mocht dat noodzakelijk zijn.

P.S. we zitten nu op Phuket in de Coconut Village. Het bijwerken van het weblog kost de nodige tijd. Op foto's zullen jullie nog eventjes moeten wachten. Eerst maar eens de tekst bijwerken. De volgende update zal ons reisverslag van de Jungle tocht zijn. Een prachtige reis. Phuket was wat er van te verwachten was, druk, toeristisch en een totale tegenstelling ten opzichtte van het eerste gedeelte van onze reis.

Donderdag 11 februari 2010 : Kantoke-diner

Na het verhaal van onze gids Sunshine halen we de was op. Voor omgerekend een halve euro wordt onze gehele was gedaan. Echt ongelofelijk. Daarna worden we opgehaald voor een Kantoke-diner. We zijn de eersten die worden opgepikt. Helaas moeten er nog vele andere mensen worden opgepikt. Daardoor arriveren we veel te laat op het diner in het het 'Khun Kantoke Center'.

De binnenkomst is spectaculair. Bij binnekomst zitten er drie damens in volledige kledingdracht voor een soort van tempelcomplex. Het is een prachtig gezicht. Het restaurant heeft meer weg van een tempel dan van een restaurant.

Nadat we onze schoenen hebben uit gedaan worden we naar onze plaatsen geleid. We zitten vooraan bij het podium. Een betere plek hadden we ons niet kunnen wensen.

Het eten is ongelofelijk lekker. Het is echt Thais eten. Dat bevalt dus wel. Terwijl we genieten van het heerlijke eten, begint de show. Ik ben blij dat ik mijn camera apparatuur heb meegebracht. Er wordt een prachtig spectakel opgevoerd. De Boeddhistische mythologie wordt uitgebeeld in Dans en zang. Wie meer wil weten moet eens kijken op

Het is een heel bijzondere avond die veel te snel eindigd. We hadden graag nog wat langer gebleven, maar de bus staat al te wachten. Dit was werkelijk een gedenkwaardige avond.

Nadat we zijn afgezet bij het Down Town Inn, vallen we met ons neus in de boter. De avond markt is begonnen. We gaan gelijk op in de drukke markt die voor onze deur begint.

Deze verkopers zijn niet zo opdringerig als in Bangkok. De markt is op een gezellige manier druk. De nagemaakte merk artikelen zijn overal in grote hoeveelheden te verkrijgen. Beide kopen we een t-shirt. Bettina koopt nog een set extra sandalen.

Terugkijkend op een mooie dag, maken we onze spullen gereed voor de drie daagse jungle tocht die morgen begint. Daarna duiken we ons bed in.

Donderdag 11 februari 2010 : Down Town Inn

We worden vanaf het station van Chiang Mai opgepikt door een busje van Greenwood travel. Vervolgens worden we overgebracht naar het Down Town Inn. Het Down Town Inn is een twee sterren hotel (meer zou ik het in ieder geval niet geven). De hotelkamer is niet schoon. De douche is van voor de tweede wereld oorlog. Kortom, het is niet volgens onze standaard eisen waaraan een hotel kamer aan moet voldoen. We zien het eigenlijk niet zitten om ons hele verblijf in Chiang Mai hier door te brengen. Na de Jungle toer willen we namelijk gewoon wat meer luxe hebben dan een kamers die het Down Town Inn te bieden heeft.

Er volgt overleg met Greenwood Travel. We moeten er wel achter aan blijven zitten, maar dan wordt het geregeld. Met bijbetaling kunnen we overboeken naar het Chiang Mai Plaza.

We zijn blij dat we maar een overnachting hoeven door te brengen in het Down Town Inn.

Na het karige ontbijt in het Down Town Inn, gaan we de stad in. We zitten in de buurt waar de night bazar is. Elke avond wordt deze avondmarkt opgezet. Het is vooral bedoeld voor de vele toeristen die zich in deze stad bevinden. In Bangkok zie je weinig toeristen (of ze vallen niet op tussen de vele Thai).

Chiang Mai is een stad van 300.000 inwoners. Tel je de vele steden er om heen, dan spreekt men over 3,5 miljoen inwoners. Voor ons is Chiang Mai een aangename maar kleine provincie stad.

In ons gedeelte van de stad staan grotere en kleine hotels. In de oude stad van Chiang Mai vind je vooral hotels voor backpackers. Dat gedeelte van de stad is er dan ook helemaal op ingericht.

We brengen onze vieze was weg naar de "laundry" die tegenover het Down Town Inn zit. Een oude vrouw doet de was. We kunnen het zelfs regelen dat de was 's avonds al klaar is. Dat is mooi.

Om 18.00 uur komt de gids van de Jungle toer bij ons hotel langs om een aantal dingen door te nemen. We hebben een rustige gids, genaamd Sun shine (althans dat is de Westerse versie). Sunshine is een sterke jonge man van tegen 25 jaar. Hij is vader van drie kinderen en in tegenstelling tot de meeste Thai in dit gebied Katholiek. Dat heeft te maken met het feit dat er missionarisposten zijn opgezet in de bergen. Best aardig wat mensen uit de bergen zijn inmiddels bekeerd tot het Christendom.

Onze groep zal de eerste dag bestaan uit zes mensen en twee gidsen. Echter op de tweede en derde dag hebben we een prive toer. Omdat we een eigen muskietennet hebben, gaan we misschien zelfs wel slapen in de Jungle zelf.

We hebben gelijk vertrouwen in Sunshine en zien uit naar de toer van morgen. We morgenochtend vroeg om 09.00 opgepikt. Onze koffers blijven achter in het hotel Down Town Inn. Deze zullen na de Jungle toer worden opgepikt.

Woensdag 10 februari 2010 : River Kwai tour

We worden vandaag om 06.30 gewekt met een bons op de deur. Dat was afgesproken. Het is inmiddels licht aan het worden. We hebben nog best wel goed geslapen.

Het ontbijt stelde niet zo veel voor. Maar goed, dat was ook niet te verwachten bij dit hotel.

Vandaag zijn we op weg gegaan naar de watervallen van het Erawan Nationaal Park. Erawan betekent olifant. Het was een prachtig park. Er zijn zeven watervallen in het Erawan Nationaal park. Onze gids ging mee tot niveau 3. Er waren nogal wat muggen in het park, dus anti-mug gebruiken was wel belangrijk. Betttina had zich omgekleed voor een duik in een van de watervallen.

Niveau 4 en 5 was een flinke klim. Er was een hoogte verschil van zo'n 450 meter. In het warme weer was dat wel een klim. Maar het natuurschoon wat we te zien kregen was prachtig. We genoten van de mooie vergezichten, het water, de geluiden van insecten en vogels.

Bettina is op niveau 5 het water in gegaan. Ook hier stikte het weer van de russen. Dus je kon het beste wachten tot ze weg waren. Dat scheelt een hoop ergenis.

Het water was koud. Maar het was een regelrecht paradijs. Er knabbelde vissen aan Bettina's tenen. Ik ben echter aan de kant gebleven. Ik had eventjes geen zin om me om te kleden. Bettina was bang om apen te zien. Maar apen hebben we niet gezien. Dat vond ik echter wel weer jammer. Ik had ze namelijk graag op de foto gezet.

Onze gids, van wie we eerder dachten dat hij de griep had, bleek een graad in zijn keel te hebben. Deze kwam er vanochtend uitzetten. Gelukkig voor hem is het allemaal goed afgelopen.

Op een gegeven moment zijn we het park uitgelopen. Bij de parkeerplaatsen zat een goed Thai's restaurant. We hebben daar erg lekker gegeten.

Uiteindelijk moesten we weer richten Bangkok. We konden dit ook niet uitstellen, aangezien we op tijd in het hotel aanwezig moesten zijn in verband met het ophalen van onze bagage.

Iedereen lag in de bus te slapen. Dat was ook niet zo gek. De vele indrukken en de fysieke condities, maken wel dat je op een gegeven moment je ogen wil dicht doen.

Bij een bezinestation hebben we een tussenstop gehouden. Daar hebben we nog een bak echte koffie op. Daarna zijn we doorgereden naar het Prince Palace hotel in Bangkok.

Nadat we onze koffers hebben opgehaald. Zijn we gaan douchen en hebben we schone kleren aangedaan. Het was fijn dat we nog een uurtje hadden om ons om te kleden voor onze treinreis naar Chiang Mai.

Vervolgens zijn we naar het treinstation van Bangkok gebracht (Bangkok Hua Lamphong Main Station). In de vetrekhal hebben we nog gesproken met een Duits stel dat ook op weg was naar Chiang Mai. Daarna zijn we ingestapt op weg naar ons volgende avontuur.