Maandag : 8 februari 2009

We zijn vanochtend vroeg opgestaan om deel te nemen aan een nieuwe tour. Dit maal gaan we naar de River Kwai. Kwai betekent rivier. Dat hebben we althans te horen gekregen van onze gids. Dit maal bestond het reisgezelschap uit Bettina en Dick en nog twee andere heren uit Nederland, John en Henry. Onze gids had de naam Moha. Een rustige man die veel wist te vertellen. Onderweg naar de drijvende markt (Damnern Saduck) stoppen we langs de weg. We zijn dicht in de buurt van de zee. Er vindt hier op kleine schaal zoutwinning plaats. Daarbij wordt het zeewater gebruikt. Dit proces vindt alleen plaats in het droge seizoen. In het natte seizoen kan dit niet door de vele regen (dus zoet water). De kust lijn van Thailand wordt bewaakt door Mangrove wouden. Voor een gedeelte is dit inmiddels verwoest. Consequentie daarvan zijn overstromingen. Inmiddels ziet men in dat deze wouden essentieel zijn, en worden ze herpland.

Vervolgens zijn we doorgereis naar een plaatsje waar er een dagelijkse markt plaatsvind op het spoor. Mensen lopen dus over het spoor. De marktwaar staat deels op het spoor. Als de trein er aan komt wordt alles super snel naar binnen gehaald. Het is een bizar gezicht. Daar waar eerst het groenten, fruit en vlees uitgestald stond, is nu ruimte gemaakt voor de trein. Deze trein komt langzaam binnen gereden. Ik heb er prachtige video van kunnen maken.

Vervolgens zijn we doorgereden naar de drijvende markt op 100 km afstand van Bangkok (provincie Ratchaburi). Daar zijn we met een longtail boot door de kanalen naar de drijvende markt gebracht. Het is vooral bedoeld voor de toeristen. Wat dat betreft dus minder leuk. Daar zijn we overgestapt in een klein bootje wat geroeid werdt door vrouw. Vervolgens wordt je langs de kraampjes gevaren. Daarna hebben we koffie gedronken. In Thailand krijg je meestal oploskoffie. Bij de speciale kraampjes wordt de koffie gemalen. Daar krijg je dan een echte westerse bak koffie.

Daarna zijn we verder gereist met de mini-van. Om vervolgens bij de river Kwai uit te komen. Onze gids heeft uitgelegd. Dat de river Kwai bestaat uit twee rivieren. De kleine en de grote rivier. River Kwai is de naam die de westerse toeristen herkennen van de film. In werkelijkheid heeft de rivier een andere naam.

Bij de rivier hebben we een lunch gebruikt. Vervolgens zijn we met een snelle long-tail boot vertrokken naar de begraafplaats. Daar is een deel van de mensen begraven die zijn omgekomen bij het maken van de brug over de river Kwai. Er is daar ook een herdenkingsmonument. Het vreemde is dat alleen de Westerse doden herdacht worden. Tienduizenden Thai zijn overleden bij het maken van de brug. Daar wordt echter nooit over gesproken. Triest.

Nadat we de begraafplaats hebben bezocht zijn we opnieuw met de snelle long-tailboot verder gegaan. Dit maal op weg naar de daadwerkelijke "bridge over the river Kwai". Die brug ziet er totaal anders uit dan in de gelijknamige film. Dat klopt ook, omdat de film niet in Thailand is geschoten, maar elders. Vervolgens zijn we over de brug heen gelopen. De brug bestaat uit nog originele delen en nieuwe delen. Aan het einde van de burg speelde nog een straatmuzikant. Met deze muzikant hebben we nog veel plezier beleefd. Vervolgens zijn we terug gelopen. Toen kwam de trein. Alle toeristen die op de brug lopen gaan dan aan de kant en de trein de komt vervolgens langs.

In Nederland moet alles voldoen aan de hoogste veiligheidseisen. In Thailand niet. In Thailand maakt men zich niet druk of je over een spoor heen loopt. Een ieder is verantwoordelijk voor zijn eigen veiligheid. Lopen over de brug is niet altijd een veilig. Maar daar ligt dan ook het avontuur.

Na al deze indrukken zijn we vertrokken naar het hotel, het River Kwai Village Hotel. Dit is een hotel wat aan de rivier ligt. Normaal hadden we een hotelkamer gekregen die niet aan het water zou liggen. Maar door renovatie werkzaamheden kregen we een luxere kamer aan het water. Op het balkon keken we uit over de rivier. De kamer was simpel maar schoon.
's Avonds zijn hebben we een buffet genomen van het hotel. Het was best wel druk in het hotel. Er waren veel russen in het hotel. Russen maken veel lawaai, evenals Duitsers. Met russen moet je oppassen. Ook zijn de Russen niet geliefd bij het personeel van de hotels. Ze blaffen namelijk het personeel af. Fijne mensen toch die russen.

Het eten was lekker. Daarna zijn we gaan kijken naar een folk dans van Birma personeel van het hotel. Het viel ons een beetje tegen. Teveel herrie, weinig muziek.

Tijdens het eten was er een man die gitaar speelde en zong. We raakten aan de praat. Hij speelde 's avonds in de bar verder. Daar zijn we nog naar toe gegaan. Ik heb daar samen met hem nog wat nummers gezongen. Het was leuk om samen muziek te maken. We wisten elkaar goed aan te vullen.

Uiteindelijk zijn we moe maar voldaan naar bed gegaan.

Ik ben nu (lees maandag, 15 februari) het reisverslag aan het uitwerken. Ik ben samen met Bettina op een gegeven moment het reisverslag via de memo recorder aan het vastleggen gegaan. Dit ben ik dag voor dag aan het uitwerken. Dat betekent dus dat ik een flinke achterstand heb. Zo meteen gaan we naar een olifanten werkkamp. De voorgaande drie dagen hebben we doorgebracht in de jungle van Thailand. Dus blijf vooral lezen. Ik probeer de blog bij te werken, maar de tijd is het probleem.

We hebben het in ieder geval prima naar ons zin. We beleven meer dan we normaal in een volledig jaar meemaken en genieten volop. Ik heb begrepen dat het hartje winter is in Nederland. Het is voor ons nauwelijks meer voor te stellen. Het is hier overdag zo een 30 graden. Door de lagere luchtvochtigheid in Chiang Mai is het veel beter uit te houden.

We houden jullie op de hoogte. Willen jullie reageren op het verslag, dan kan dat. Jullie berichten worden vanaf nu rechtstreeks geplaatst.

Groetjes,

Dick en Bettina